walden-pond



پنج راه تشویق به پیشه نمودن رفتار ایمن در طی همه گیری های جهانی( پاندمی)
برخی پژوهش های کمک کننده وجود دارند که با استفاده از آن ها می توان دیگران را ترغیب به استفاده از ماسک، شستشوی مرتب و کامل دست ها و رعایت فاصله اجتماعی نمود.
اخیرا، من و همسرم به گردش رفته بودیم. دو دونده که هیچکدام ماسک نزده بودند به ما نزدیک شدند. ما بلافاصله ماسک هایمان را زدیم و از آن ها به اندازه فاصله اجتماعی فاصله گرفتیم. یکی از دونده ها عملکرد ما را مسخره کرده و ما را به دلیل رفتار نمایشی سرزنش نمود.

JAZB1
مشاهده مردمی که به توصیه های بهداشتی گوش نمی دهند ناامید کننده و نگران کننده است. متخصصین علوم تندرستی می گویند که استفاده از ماسک و رعایت فاصله اجتماعی به وضوح می تواند سرعت انتشار کروناویروس را کند نماید. شستشوی مرتب دست ها، اجتناب از حضور در مکان های شلوغ، ماندن در خانه اگر احساس بیماری داریم، راههای دیگری هستند که کمک به رسیدن به اهداف تندرستی عمومی می کنند.
چطور می توان مردمی که با این اعمال راحت کنار نمی آیند را تشویق کرد که آن ها را جدی بگیرند؟
خوشبختانه، متخصصین راههای زیادی را پیشنهاد کرده اند که کمک می کند مردم در مسیر درست قرار بگیرند. از آنجا که ویروس به سختی کنترل می شود، باید این موضوع که ما حرکتی آزادانه تر از ویروس داریم را در نظر گرفته و در عوض اینکه به دنبال " ویروس چکار می کند" باشیم به اینکه ما باید چه کنیم بیندیشیم. در اینجا پنج راه به دست آمده از پژوهش ها را آورده ایم که به افراد کمک می کنند در مواقع پاندمی از خود و دیگران مراقبت و محافظت نمایند.
1- ایجاد جذابیت برای دیگران
از میان گونه ها، ما انسان ها بطور طبیعی نگران رفاه دیگران هستیم و با هم همکاری می کنیم تا مزایای گروهی بدست آوریم. در واقع، پژوهش ها نشان می دهند که در مواجهه با یک فاجعه، واکنش ما این است که کار مورد علاقه گروه را انجام دهیم، به این معنی که فعالیت دربردارنده مزیت رفاه دیگران را بر کاری که به ما منفعت شخصی می رساند ترجیح می دهیم.
در مطالعه انجام شده در کشور سوئد، پژوهشگران با دادن پرسشنامه، فعالیت های مطابق نظر دیگران را در مشارکت کنندگان اندازه گرفتند. آن ها یک بازی اقتصادی راه انداختند که در طی آن افراد به دلیل منفعت شخصی، دیگران را در معرض خطر قرار می دادند. سپس آن ها اطلاعات لازم در باره انواع گام های مشارکتی ممانعت کننده از گسترش ویروس را جمع آوری نمودند. یافته های آنان نشان داد که افراد دارای نمره های بالاتر فعالیت وفق نظر گروه، بیش از دیگران از خطوط راهنما و دستورالعمل های بهداشتی پیروی کرده و فاصله گذاری اجتماعی را رعایت می کنند. این افراد ماسک بیشتری می خریدند، اهدا می کردند یا زمان صرف می کردند که در باره ویروس بیشتر بدانند.
خیلی از ما سرشت فدا کردن منفعت فردی برای ایجاد آسایش گروهی داریم. مطابق یافته دیگراخیر، این امر موضوع مهمی در مواجهه با پاندمی یا همه گیری جهانی محسوب می شود.
در چنین مطالعه ای که در دو نقطه ایالات متحده در زمان شیوع یک بیماری ویروسی انجام شده است، پژوهشگران پیام های مختلف را بررسی کردند تا بدانند چطور مشارکت کنندگان به قصد اعمال رویه های حفاظتی از قبیل شستشوی مکرر دست ها، دست نزدن به صورت، ماندن در خانه در حد امکان یا بهره مندی از منابع تمیز تحت تاثیر قرار می گیرند.
در نخستین تجربه در ماه مارس، آن ها پیام های مختلفی را در باره کووید تست کردند: برای حفاظت دیگران در اجتماع شما، جلوگیری از بیماری یا مردن خود شما، حفاظت خودتان و دیگران( ترکیبی). پیام چهارم بطور کلی بر قابلیت قربانی شدن تاکید نمی کرد.

JAZB2
راهنمای خوب بهتر که باعث می شود شما در کروناویروس خوب بمانید.
تجارب، منابع، متون مورد استفاده افراد، والدین و آموزش دهنده ها در مواجهه با کووید19
نتایج نشان دادند که مردم وقتی احتیاطات را بطور قابل ملاحظه ای جدی می گرفتند که موضوع بر منفعت دیگران متمرکز می شد. پیام ترکیبی تاثیری بیش از پیام اولویت قائل شدن بر دیگران نداشت. این امر به معنای این است که مردم ممکن است وقتی بیشترین تحرک را در جلوگیری از گسترش ویروس داشته باشند که رعایت حال دیگران را مد نظر قرار دهند.
نویسنده رهبر گروه، جیلیان جردن، می گوید: "نتایج تا حد زیادی شگفت آور بود و راهی جدید پیش پای ما گذاشت" او اضافه می کند: "پژوهش های زیادی ثابت می کنند که در حالی که مردم مراقبت زیادی از خودشان دارند و علاقه به خویشتن را دارا هستند، در باره دیگران هم نگران هستند و تحرکات اجتماعی بخش بزرگی از فعالیت هایشان را شکل می دهد"
در تجربه ای متعاقب در همان مطالعه، یک ماه بعد انجام شد و در زمانی که موارد کرونای ایالات متحده ازدیاد حاصل نموده بود، این اختلافات تاثیرگذاری پیام ها به سوی ناپدیدی پیش رفت. دیگر، هوای دیگران را داشتن فقط به اندازه تمایل به حفظ سلامت خود موثر بود. جردن دلیل چرا را متوجه نشد. البته اختلافاتی کوچک در روش های او وجود داشت و محاوره ملی در باره این پدیده جهانی تغییر کرده بود. علیرغم این موضوعات، هنوز پیام هایی که اولویت دادن به دیگران را مورد توجه قرار می دادند "نیرومند" محسوب می شدند.
او می گوید:" کلید اجرایی این است که پیام های حاوی اولویت دادن به دیگران کمتر از پیام های دارای مضمون اهمیت دادن به خود تاثیر گذار نیستند." وی اضافه می نماید:" پس می توان مجددا تاکید کرد که هنوز ایده ایجاد تحریک و تحرک بر اساس دیگر خواهی قدرتمند بوده و جواب می دهد"
2- در نقش یک مدل باشید.
متاسفانه، همیشه آدم هایی مثل دونده هایی که ما دیدیم پیدا می شوند که وسوسه می شوند احتیاطات را جدی نگیرند؛ به ویژه وقتی دوره ایجاد خطر طولانی می شود. در مورد افرادی که در معرض خطر کمتری هستند، این وسوسه حتی ممکن است بیشتر هم بشود.
پژوهشگرانی که گروه های همکار را مطالعه می کنند این افراد را "مفت سوار" می نامند. "مفت سواران" کسانی هستند که مزایای رفتارهای گروهی را جهت انتفاع خودشان به دست می آورند. برای مثال، آن ها ممکن است با کس دیگر در خانه بمانند یا در جمع ماسک بزنند. آن ها می توانند، بی آنکه ماسک بزنند، با ایمنی بیرون بروند؛ زیرا احتمال کمی دارد که عفونت به سراغشان بیاید.
دومینیک پاکر از دانشگاه لهای می گوید:" وقتی ما خانه را ترک می کنیم به اطراف نگاه کرده و بررسی می کنیم که دیگران هم ماسک زده اند؟"
متاسفانه، "مفت سواران" می توانند سم عملکردهای گروهی باشند. هر چه باشد، خوب بودن به هزینه آزادی شخصی به دست می آید و به ویژه در جامعه خصوصی تر این تغییر سخت است. دیدن مردم دیگری که قوانین را مسخره می کنند می تواند برای آن هایی که مطیع هستند این احساس را بوجود آورد که "مفت سواران" از مزایایش بهره مند شده اند.
چطور "مفت سواران" را نهی کنیم و از آن ها بخواهیم که نرم را رعایت کنند؟ وفق پژوهشی دیگر، علم همکاری جواب هایی را برای این سوال هم پیدا کرده است.
به عنوان یکی از نویسندگان مقاله، دومینیک پاکر، روانشناس دانشگاه لهای، می گوید که ما با زیرکی تحت تاثیر رفتارهای دیگر افراد اطرافمان قرار می گیریم. پس اگر ما خودمان را در معرض افرادی قرار دهیم که عموما به خطوط راهنمای توصیه شده می چسبند، محتمل تر است که خودمان را به آن ها چسبانیده و یک رفتار خوب را در جامعه گسترش دهیم.
پاکر می گوید: " وقتی ما خانه مان را ترک می کنیم، در جستجوی اطراف بر آمده و متوجه افرادی که ماسک زده یا در صف انتظار مغازه خوار و بار فروشی ایستاده اند می شویم. ما از مشاهدات خود کمک می گیریم تا از تعداد افرادی که به توصیه های بهداشتی عمل می کنند یا از منابع معتبر، اطلاعات خولبی کسب می کنند آگاه گردیم.
3- توسل به انسانیت و تقسیم ارزش ها
پاکر می گوید:" تمایل ما به احساس تعلق به آنچه می بینیم دیگران انجام می دهند به شخصیت فردی ما هم وابسته است. برای مثال، استفاده از ماسک و ایجاد فاصله اجتماعی در امریکا بیشتر توسط لیبرال ها و دموکرات ها مورد پذیرش قرار گرفته و بیشتر جمهوری خواهان و محافظه کاران از انجام اینجور کارها اجتناب می کنند."
او می گوید:" سیاست های ما به گونه ای دو قطبی شده است که ما فقط به آنچه اعضای گروهمان انجام می دهد نگاه نکرده و نمی گوییم: خب! من حتما باید اینکار را بکنم. در واقع، ما به آنچه افراد خارج از گروهمان می کنند نگریسته و به خودمان می گوییم: خب! من اصلا نباید این کار را بکنم."
پاکر می گوید:" این همان چیزی است که باعث می شود شرمنده کردن دیگرانی که نرم ها را رعایت نمی کنند، کاملا خوب کار نکند( موردی که هنگام گذر دونده ها از برابر من پیش نیامد و من، تنها، وسوسه شدم انجامش دهم) افراد، وقتی همسانی را در شخص شرمنده کننده خود تشخیص می دهند ممکن است به تغییر رفتار روی بیاورند، مثلا اگر یک گروه تینیجری از رفیق تینیجر خود بخواهد کاری را انجام دهد، احتمال موفقیت گروه زیاد خواهد بود، اما اگر شما شخص شرمنده کننده خود را از خودتان ندانید ممکن است ماجرا بر عکس شده و شما به مخالفت شدید کشانیده شوید.

JAZB3
هویت تقسیم شده
چطور با یافتن اشتراکات بین مردم، دست و دل بازی را بین آن ها تشویق نماییم
پاکر می گوید: "چه می توانم به جایش انجام دهم؟ مهم است انسانیت عمومیمان را برجسته کرده و سهممان را در مقادیر مرگ و میر به خاطر بسپاریم. اگر این پیام مال یک رهبر ملی نیست، ما می توانیم دیگران را تشویق کنیم که دیگران را جدا از هویت سیاسیشان، همانند امریکایی، والدین، اعضای یک گروه و ... به خاطر آورده و کمک به ممانعت از انتشار ویروس نمایند.
او می گوید: " به رغم منازعات سیاسی، او تشویق شده است که نرم مراقب بودن را تا جایی که می تواند رعایت نماید. ایجاد نرم های جدید رفتاری از قبیل استفاده از ماسک و ماندن در خانه، که اغلب امریکایی ها با آن ها بیگانه اند، می توانند کاملا قابل توجه باشند."
" ما تجربه قبلی نداریم و علاوه بر آن دارای مقادیر زیادی از اطلاعات هستیم که هر چند از اخبار موثق و منابع دولتی به دست آمده اند، اما با یکدیگر همخوانی ندارند. با این حال، مقدار تغییر رفتاری که در همین مدت کوتاه دیده ایم، واقعا مبهوت کننده و بی سابقه است!"
4- پیام ها را سازگار و قابل اطمینان تولید کنید.
پیام های دیگرخواهانه ممکن است به مردم کمک کنند تا بر همکاری متمرکز شوند و خیلی به خودشان فکر نکنند. لذا، با وجود پیام های ویروسی که مرتبا به دلایل سیاسی تغییر می کنند و مورد آن بخوبی در امریکا دیده شده است، مشکل بتوان روح زندگی های یک شکل را زنده نگه داشت.
پیام ها، وقتی که رفتار فردی را هدف قرار می دهند، مهم می شوند. برای مثال، یک مطالعه اخیر نشان داده است که وقتی جنبه های اقتصادی کرونا از جنبه های تندرستی آن مهمتر محسوب می گردد، مردم کمتری پیدا می شوند که از خود یا دیگران در برابر ویروس مراقبت کنند. مطالعه نشان داد که وقتی پیام های احتیاط از منابع قدرتمند می آیند( در این تجربه، رییس جمهور ترامپ)، مردم بیش از آن که آن ها را از منابع تخصصی بگیرند( مثلا CDC) از پیام ها پیروی می کنند.
این به معنای آن است که پیام های یکپارچه صادره از منابع قدرتمند در باره اهمیت ایجاد فاصله اجتماعی و دیگر اشکال حفاظت برای تشویق اجابت های پیشرونده مفید است. متاسفانه، این اتفاق در ایالات متحده نیفتاده است و در زمان این نوشته در این کشور بیش از 120000 نفر مرده اند که پاره ای از آنان ها در نتیجه پیغام های درهم برهم و گمراه کننده بوده است. ما حداقل می توانیم مسئولیت کنترل پیغام های خودمان به بچه ها و اعضای خانواده، همکاران، فالورهای شبکه های اجتماعی را داشته باشیم. شاید رهبران ما هم از شایستگی تبعیت کنند.
5- تاثیر بصری مثبت بگذارید
مردم نیاز دارند بشنوند که عملکردهایشان اختلاف و تفاوت ایجاد کرده است.
در مقاله جدید، نتایج یک دهه پژوهش ترکیب شده است. متخصصین حدس می زنند که ما می توانیم مردم را به استفاده از رویه های پیشگیری تشویق کنیم و این کار با گزارش دادن موارد همکاری منجر به فایده عملی می گردد. این به معنای این است که مردم را متوجه کنیم همکاری های آنان آمار بستری شدن و مرگ و میر را پایین آورده است. مردمی که احساس می کنند عملکردشان اختلاف واقعی و معنادار ایجاد می کند قادر می شوند توصیه هایی که رعایتشان چندان آسان نیست را بر دیده منت بنهند.

JAZB4
یک راه خوب برای بررسی کوشش هر نفر وجود دارد: امتنان. پژوهشگران می گویند: به کسانی که ماسک می زنند یا فاصله اجتماعی را رعایت می کنند "متشکرم" بگویید. قدردانی، نه فقط به مردم احساس خوب ناشی از یک کار خوب را می دهد، بلکه باعث می شود که این امر پخش شده و مردم بیشتری به کمک کردن کشانیده شوند.
نمایش قدردانی توسط عموم مردم به اندازه دادن فرصت هایی برای افراد، که گروه های همسایه ایجاد کرده و یا سازمان های مدنی بوجود آورند، می تواند سازنده جامعه باشد و ضمن ایجاد ممنتومی برای تحرک اجتماع ، با گذر زمان اسباب پیش گرفتن احتیاطات را بیش از گذشته فراهم آورد.
نویسندگان مطالعه می نویسند: " انجام همکاری های جلب کننده توجهات عمومی در قلب فاصله گذاری اجتماعی و ایجاد ارتباطات دو سویه می تواند در هنگام تنگناهای اجتماعی موجبات همکاری ها را فراهم آورد."

نکته اول: چنانچه متن بالا نیاز شما را بر آورده نکرده است، کلیدواژه خود را در قسمت جستجو( بالای صفحه) وارد کرده و مقالات مرتبط با خواسته خود را ملاحظه نمایید. شاید یکی از آن ها بر طرف کننده نیاز شما باشد
نکته دوم: در صورت تمایل به اخذ مشاوره تلفنی از قوانین مشاوره، مندرج در بالای صفحه یا صفحه نخست، کسب اطلاع نمایید.
نکته سوم: چنانچه مایل هستید فعالیت خود را با صرف هزینه ای معقول در سایت "یاشار بوم راشین" تبلیغ نمایید، لطفا اینجا را کلیک کنید.