walden-pond



اگر سیم ظرفشویی استفاده شود,زنگ زدگی محتملا اتفاق می افتد.سوراخ های با قطر 8 سانتیمتر یا بیشتر باید پوشش داده شوند و یا قبل از پر شدن با ترکیبات وصله ای خوب, با پارچه فلزی جوش داده شده و یا بافته شده یک چهارم اینچی گرفته شوند(توصیه های زیر فونداسیون ها و کف ها را ببینید)
برای بستن سوراخ های بزرگتر یا حفاظت از دیگر جاهای در معرض جویدگی, از موادی همچون فهرست جدول یک استفاده نمایید.

جدول یک-مواد توصیه شده برای ضد جونده سازی
بتن:حداقل ضخامت در صورت مسلح بودن 5.1 سانتیمتر و در صورت ساده بودن 9.5 سانتیمتر
ورق فلز گالوانیزه:درجه 24 یا سنگینتر برای موانع دیوار یا لوله, درجه 22 یا سنگینتر برای لبه درب یا صفحات پا کوبه ,شبکه های ورق فلزی سوراخ شده یا یکپارچه باید 14 باشند.
آجر:9.5 سانتیمتر ضخامت با اتصالات پر شده با ساروج
مش سیمی:بافته شده,درجه 19 (1.3 در 1.3 سانتیمتر) برای ممانعت از جوندگان, 0.6 در 0.6 سانتیمتر برای ممانعت از ورود موش ها
آلومینیم:درجه 22 برای قالب ها و درزگیرها,درجه 18 برای حفاظ ها و ورق های پا کوبه
پارچه سیمی اگر بافته نشده باشد براحتی می شکند.پارچه های سیمی بافته یا جوش شده شکل خود را در هنگام بریده شدن حفظ می کنند تا در اطراف لوله یا چیزهای دیگر جفت شوند.پارچه سیمی مورد استفاده برای پوشش فواصل و سوراخ ها می تواند با بتونه فوم یا دیگر ترکیبات تعمیر داخلی سریعا خشک شونده پر شود.در استفاده بیرونی ساروج سیمان, پلاسترها می توانند برای فراهم کردن ضد جوندگی طولانی مدت مورد استفاده قرار گیرند(تصویر ده)

micesectwo10
تصویر ده-مواد درزگیری که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند پارچه های سیمی بافته شده یک چهارم اینچی هستند.
از میان تعداد فراوان محصولات تنها تعداد کمی در دسترس هستند.
سوراخ های اطراف دیلم ها, لوله ها و کابل های الکتریکی را که وارد ساختمان ها می شوند با ساروج سیمان پرتلند یا کولار فلزی ببندید(تصویر 11)

micesectwo11
تصویر 11-جاییکه لوله ها, سیم ها و یا دیگر مواد مشابه وارد خانه می شوند فواصل یا سوراخ ها را با مواد ضد جونده بپوشانید.
حتی یک سوراخ حفاظت نشده می تواند جونده ها را دعوت به ورود نماید.
موج ها و دندانه های صفحات فلزی می تواند با فلز یا ساروج مسدود شود.درزگیرهای آب و هوا که از لاستیک یا وینیل درست شده باشند به سرعت جویده می شوند.ساختمان های دارای جداره فلزی را با قطعات جداری و یا ورقه هایی جامد(درزگیری فلزی یا بتن) طراحی یا اصلاح نمایید به گونه ای که هیچ سوراخی وجود نداشته باشد(تصویر 12)توجه:قراردادن مستقیم قطعه ای از فلز در مجاور بتن زنگ زدگی و خوردگی را زیاد می کند.جدار فلزی باید به گونه ای کارگذاری شود که سوراخ های با عرض بیش از 0.3 سانتیمتر نداشته باشد.اگر جداره با شیارهای افقی کارگذاری شود ,انتها باید پوشیده شود و یا کف تزیینات گوشه,درزگیری و بسته گردد.

micesectwo12VER
تصویر 12-چپ-جاییکه انتهای فلزات بازگذارده می شوند,کناره های فلزی ممکن است نقاط ورودی را برای موش ها و جوندگان فراهم سازد-راست-کناره فلزی خوب کارگذاری شده یا روی کف بتنی قرار می گیرد و یا درزگیر فلزی یا گوشه آهنی دارد که از ورود ممانعت می کند.
تهویه ها و پنجره ها:در جاهایی که پنجره ها و درها در دسترس جونده ها هستند تنها از توری های فلزی پنجره استفاده نمایید.از لبه های غیر ضروری بیرون پنجره ها اجتناب نمایید.در جاهای مورد نیاز,سوراخ های تهویه و پنجره های مورد نیاز را با توری های فلزی گالوانیزه جوش شده یا بافته شده حفاظت نمایید.چنین توری هایی برای ساختمان های تجاری و مزارع و جاهای مسکونی که در معرض هجوم جونده ها قرار دارند ضروری است.برای سوراخ های بزرگ یا جاهایی که توری ممکن است سرقت شود میله هایی را برای حفاظت اضافه کنید.اگر سوراخ یک مسیر دسترسی است,توری را روی یک قالب لولادار نصب نمایید.سوراخ های تمامی تهویه ها و مجاری تبادل هوا و حرارت برای جلوگیری از ورود جونده ها باید با یک وسیله راه بند حفاظت و یا بر پا شوند و یا توری دار گردند.گریل هایی که هوای سرد مسکونی را بر می گردانند می توانند به سادگی و با قرار دادن توری 0.6 سانتیمتری در پشت پنجره در جاییکه بد منظره نیست ,ضد موش شوند.در بعضی از کاربردها, تهویه های قوی می توانند با صفحات فلزی لولادار پوشیده شوند(بادگیر دار گردند) طوری که با جریان هوا باز شوند و با بسته شدن فن بسته گردند.این بادگیرها فقط وقتی کارآ هستند که بخوبی آب بند شوند و کناره هایشان برای جلوگیری از هل دادن موش ها دارای تو رفتگی باشند.توجه:توری های با اندازه منفذ 1.3 در 1.3 سانتیمتر به میزان قابل ملاحظه ای جریان هوا را کم می کند و بنابراین در ساختمان هایی که تاکنون تهویه ناکافی یا تا اندازه ای کافی داشته اند شاید محدودیت های بیشتر قابل پذیرش نباشد.در بعضی از جاها شبکه های کوچک می توانند توسط یخ یا غبار گرفته شوند.در چنین جاهایی در استفاده از توری های 1.3 در 1.3 سانتیمتر باید مقایسه ای معقول بین کنترل جونده و نیازمندی های تهویه صورت گیرد.
درب های بیرونی:درب ها باید بخوبی بسته شوند.فاصله بین کف درب و آستانه نباید بیش از 0.6 سانتیمتر باشد.در بعضی نمونه ها محتمل است که ساختن آستانه از اصلاح در اولی تر باشد.
آستانه های فلزی می توانند به کف ها بچسبند.لوله های فولادی جا سازی شده در گوشه کف ,آستانه های خوب مقاوم در برابر جونده ایجاد می کنند و به درب ها اجازه می دهند که در هنگام باز بودن آزادانه تاب بخورند.آستانه های لوله به ویژه در جاهایی که درگاهها به وسیله جک های تخته پهن چرخدار, تجهیزات سنگین یا احشام مورد استفاده قرار می گیرند, مفید هستند.درزگیر یا کانال فلزی را در روی لبه پایینتر درب ها ,به ویژه درب های چوبی نرم(تصویر 13) درج کنید; جاهایی که درب استفاده کمی دارد و لبه ها برای جویدن جونده ها براحتی در دسترس نیستند,یک درب پلاستیکی مخصوص چکمه ها به گونه ای موفقیت آمیز مورد استفاده قرار گرفته است.

micesectwo13

تصویر 13-درزگیر فلزی یا کانال فلزی از جویده شدن لبه های کف یک درب توسط جونده ممانعت می نماید.
درز گیر تا 0.3 سانتیمتری لبه درب در جوانب و کف امتداد می یابد.شکاف بالا یا جوانب درب های جمع شونده را با مواد تسمه نقاله که برای سازگاری با قالب های کانال کناری شکل دهی شده اند و تا بالای چهار چوب درب بالا رفته اند,ببندید.ریل های منحنی کف درب ها باید صاف شوند.آسیب بتنی منتج از مسلح سازی نامناسب و یا عملکردهای غلط جای گزینی باید تعمیر شوند و یا با بتن تعویض گردند.یک آستانه لوله یا فلز بعضی وقت ها ترجیح داده می شود و یا مناسب است.وسایل مکانیکی که درب را می بندند در زمان صرفه جویی می کنند و به آدم ها کمک می کنند که بر فراموشیشان غلبه نمایند.درگاه های مورد استفاده برای تهویه را با درب های توری ضد جونده تجهیز کنید یا اگر سطح درب صاف تر از آنست که جونده ها بالا بروند,درب خروجی را به گونه ای اصلاح کنید که نیمه بالاتر بتواند برای تهویه باز باقی بماند.همیشه از یک صفحه لگد سنگین و قالب صلب روی درب های توری ساختمان های تجاری و کشاورزی استفاده نمایید.درب های توری سبک براحتی با خم شدن از شکل در می آیند و به جونده ها اجازه ورود می دهند.
فونداسیون ها و کف ها-شکاف ها و یا درزهای بیرون ساختمان جاییکه چهارچوب یا روکش دیوار با فونداسیون برخورد می نماید, ورود راحت جونده ها را فراهم می سازد.از وجود چنین منافذی می توان توسط کارهای بتنی نهایی خوب و نصب روکش و چهارچوب دیواری آب بند و یا قراردادن درزگیر فلزی نواری بین روکش و فونداسیون پیشگیری نمود.استفاده از سطوح بیرونی ضد جونده همانند بتن, گچ و یا ورقه های فلزی نیز در صورتی که بخوبی نصب شوند و تمامی موج ها و دندانه ها را بپوشانند موثر است. جونده ها قادرند راه ورود به داخل ساختمان را توسط نقب زدن نزدیک کف یا دیوارهای فونداسیون کم عمق و یا ستون ها پیدا کنند.برای جلوگیری از ورود اینگونه جونده ها, دیوارهای فونداسیون زیر زمین دست کم باید به اندازه 90 سانتیمتر ادامه پیدا کنند.این امر آسیب حاصل از یخ زدگی را هم کم می کند.

micesectwo14
تصویر 14-یک پایه یک فوتی اضافی نقب زدن جونده ها را منحرف می کند.
برای ساختمان های کشاورزی و یا انبارهای بزرگ از روش های ساخت "پوشش های روی تراز" استفاده نکنید.صرفه جویی در هزینه های ساخت اولیه بزودی با آسیب های حاصله از جوندگان و روش های کنترل جبران خواهد شد.جاهایی که غذا در دسترس باشد جونده ها کوشش بیشتری را برای ورود به ساختمان صورت خواهند داد.آنها مکررا در جستجوی پناهگاه هایی زیر پوشش ها و کف ها بر خواهند آمد,جاییکه برای پیدا کردن حفاظت نقب بزنند.ایده آل, ساخت کف ها,پوشش ها و پیاده روهای با پاشنه های عمیق و یا توری سیمی 0.6 سانتیمتری است.(تصویر 15)

micesectwo15
تصویر 15- چپ-یک دیوار مانع ساخته شده از بتن جلوی نقب زدن جوندگان را در زیر فونداسیون می گیرد که می خواهند وارد ساختمان بشوند.دیوارهای مانع در ساختمان های موجود هم می توانند کارگذاری شوند.یک پاشنه افقی امتداد دار اغلب مواقع جونده ها را به دور از ساختمان ها منحرف می کند.
راست-مجاری تغذیه, آخورهای غلات و دیگر سازه های چوبی موجود می توانند توسط پوشش آهنی روکش شده با باندی از صفحه فلزی , ضد جونده شوند.پوشش آهنی می تواند همانند یک دیوار حائل مانع از نقب زدن جونده ها گردد.
انتخاب بین بتن و توری سیمی بسته به عمر مورد توقع سازه دارد.هر چند مش سیمی هزینه ای به مراتب کمتر از بتن دارد, مفید بودن آن عموما فقط 5 تا 10 سال به درازا می کشد.ترک های فونداسیون و کف ها را با دوغاب سنگ یا بتن تعمیر نمایید.
جونده ها می توانند بتن و سیمان پرتلند را چنگ بزنند و گاز بگیرند تا آن را به گونه مورد استفاده تغییر دهند.اگر جونده ها به طور معمول از فضای تعمیری به عنوان نقطه ورود استفاده می کنند از پارچه سیمی 1.3 سانتیمتری در بالای فضای تعمیری 0.6 سانتیمتری استفاده نمایید.توجه:محصولات قرار گرفته در 2.5 سانتیمتر سطح بتنی اکسیده و خورده خواهند شد و ممکن است بتن را بی رنگ نمایند.
اگر جونده ها در زیر کف های ساختمان فضای خزیدن دارند,با اصلاحات مشروح در تصویر شماره 16 مانع از ورود آنها به دیوارها شوید.

micesectwo16
تصویر شماره 16-روش ممانعت از ورود جونده ها از طریق دیوارهای مضاعف-در ساختمان های قدیمی ورقه فلزی گالوانیزی(الف) ممکن است برای تطابق بریده شود و داخل فاصله بین میخ ها,تیر آهن ها ,کف و درگاه میخ کوبی شود.در ساختمان های تحت ساخت موانع غیر قابل احتراق بتن با کیفیت خوب(ب) یا آجر(ج) توصیه می شوند.
نگهداری یک سطح تمیز سه فوت عرض بدون علف هرز در اطراف فونداسیون ساختمان ,بتن یکپارچه و پایه ستون ها در اغلب موارد مانع از نقب زنی جونده ها شده و به همان اندازه منابع غذایی و پناهگاه جاذب آنها را از بین می برد.جاییکه فرسایش خاک بی حفاظ محتمل است, این حائل می تواند بصورت قاعده مندی نگهداری شود,یا توسط چیدن علف هرزها و رستنی های محوطه و یا ریختن مقدار زیادی شن.
برای ممانعت از نقب زنی, شن لخت به قطر 2.5 سانتیمتر و یا بزرگتر را در یک باند با عرض دست کم 60 سانتیمتر و عمق 15 سانتیمتر گسترده نمایید.
ضد جونده ساختن داخلی-وقتی که جونده ها یا موش ها در داخل ساختمان حضور دارند به همان اندازه توجه به ضدجونده سازی خارجی که تمامی منابع پناهگاهی را از بین می برد, باید به داخل داده شود.در چنین نمونه هایی عملکردهای ترکیبی مورد نیاز است و کوشش های منفرد معمولا نتیجه خوبی را حاصل نمی نماید.
کف های بتنی به کف های چوبی ترجیح داده می شوند.کوششی برای ممنوع الورود کردن جونده ها باید انجام شود.برای حذف جونده ها از تله استفاده نمایید یا پاکت های طعمه سمی را در میان سوراخ های کف یا دیوار قرار دهید و سپس منافذ را با فلز گالوانیزه یا پارچه سیمی بپوشانید و اندود کاری را به قراری که قبلا بیان گردید به انجام رسانید.منافذ جدید را به مجرد پیدا شدن مورد عمل قرار دهید.در ساختمان های اشغال شده همیشه قبل از پوشاندن دیوارهای داخلی تله گذاری کنید تا از بو,آلودگی و هجوم حشراتی که از اجساد جونده های در حال فساد تغذیه می نمایند ممانعت به عمل آورید.محل های پنهان شدن جونده ها در زیر و پشت وسایل را از بین ببرید.تغذیه کننده های تاسیسات حیوانات اهلی باید کف تخت داشته باشند و بگونه ای طرح ریزی و کارگذاری شوند که جونده ها نتوانند پناهگاهی را در زیر یا پشت آنها پیدا کنند.توجه ویژه ای به اتاق های ذخیره, صندوق خانه ,ذخیره تغذیه کننده ها و یا دیگر جاهایی بدهید که فناوری های ساخت ممکن است به جونده ها اجازه ورود به دیوارها,فضاهای کف و اتاق های زیر شیروانی را بدهند.توده های چوب و دیگر مواد ذخیره باید 46 سانتیمتر بالای کف و 46 تا 61 سانتیمتر دور از دیوارها باشند تا اجازه تمیز کردن و بازرسی مناسب را بدهند.موجودی انبار همیشه باید روی تخته پهن های کف تخلیه شود و دور از دیوارها باشد و باید اغلب چرخش داده شود تا مانع از در معرض هجوم بودن در مناطق مختل نشده گردد.جونده ها اغلب مواد داخل دیوار را در گوشه ها و یا جاهایی که اتصالات مواد ساختمانی لبه ایجاد می کنند ,گاز می گیرند.فناوری های ساخت ضعیف ممکن است به جونده ها اجازه دسترسی از طریق موادی را بدهد که ضد جونده نیستند.عایق سازی محیطی بخش مورد نیاز عملیات ساختمانی است که به کارآمدی انژی می انجامد.عایق سازی دیوارهای بیرونی فونداسیون آن را در معرض آسیب مکانیکی قرار می دهد و به همان اندازه شرایط را برای هجوم و تخریب توسط جونده ها فراهم می نماید.
برای جلوگیری از آسیب به عایق سازی محیطی, از ساخت دیوار ساندویچی کمک بگیرید که در آن عایق سازی داخل بتن انجام می گیرد.عایق سازی قرار گرفته در خارج دیوار فونداسیون نیاز به مواد پوشش دهنده حفاظتی دارد.مواد مناسب مشتمل بر تخته سیمانی, پلاستیک مسلح فایبر گلاس با تراکم بالا, روی پوشش ها کشیده می شوند.در چنین موقعیت هایی درزگیرهای فلزی برای ممانعت بالقوه از ورود موریانه های زیر زمینی می بایست مورد استفاده قرار گیرد.امروزه چندین شرکت پوشش های ویژه ای را برای عایق سازی محیطی بیرونی به کار می گیرند.مواد پوششی حفاظتی دست کم 91 سانتیمتر زیر سطح تمام شده امتداد می یابند.اگر لایه حفاظتی به کمتر از 91 سانتیمتری زیر سطح برسد, یک لبه افقی اضافه کنید که حداقل سی سانتیمتر به طرف خارج امتداد یابد.تمامی لبه های بالا و گوشه ها باید با درزگیر فلزی خوب جفت شونده حفاظت گردد(تصویر 17)

micesectwo17
تصویر 17-عایق سازی محیطی قرار گرفته در خارج فونداسیون, دیوار یا بدنه دیوار باید برای ممانعت از آسیب جونده حفاظت گردد.حفاظت در طول بالا و به عمق دست کم 36 اینچ زیر سطح خاک مورد نیاز است.
زهکش ها و لوله ها-هر دو موش ها و جونده ها از لوله های زهکش یا سیستم های فاضلابرو به عنوان مسیرهای ورود به ساختمان ها استفاده می نمیند.زهکش های کف تجهیز شده با شبکه فلزی در جا و بطور محکم نگهداری می شوند.منافذ شبکه نباید بیش از 0.6 سانتیمتر باشند.در مناطق در معرض هجوم جونده, پارچه سیمی 1.3 سانتیمتری را روی تهویه های سقف فاضلابرو قرار دهید.اگر سیستم فاضلابرو در معرض هجوم جونده شناخته می شود, استفاده از شیر آویخته(فلپ ولو) یکطرفه نصب شده در توالت ها راهی برای حفاظت از جونده به حساب می آید.(تصویر 18)

micesectwo18
تصویر 18-شیر آویخته یکطرفه به عنوان حفاظ جونده برای جایگزینی در توالت ها در دسترس است که در جاییکه سیستم فاضلابرو در معرض هجوم جونده است کارگذاری می گردد.

پایان بخش دوم

برای مشاهده بخش نخست اینجا را ببینید

برای مشاهده بخش سوم اینجا را ببینید