walden-pond



سه تا از مهمترین جوندگان مشکل ساز, جونده سقف,جونده نروژی و موش خانگی می باشند.
جوندگان و موش ها غذای شما را خورده و آلوده می سازند, به اسباب و وسایل و مایملک شما خسارت می زنند و بیماری ها را منتقل می سازند.جوندگان و به ویژه موش ها می توانند پناهگاه کنه هایی شوند که پاتوژن های ایجاد کننده بیماری های منتقله از طریق کنه ها را ممکن است حمل نمایند.از میان این بیماری ها,می توان به بیماری لایم اشاره کرد.جوندگان ممکن است هیره های جونده مناطق گرمسیری را منتقل کنند که این هیره ها می توانند با گاز گرفتن انسان,خارش شدیدی در او بوجود آورند.جونده ها می توانند آلرژی و آسم را تشدید کنند و حتی می توانند با جویدن پوشش پلاستیکی سیم های برق داخل دیوارها و اتاقک زیر شیروانی, آتش سوزی ایجاد کنند.پس مهم است که تا جای ممکن جوندگان از خانه و زندگی شما دور نگه داشته شود.

رد یابی
فضله ها, سوراخ های جویده شده و دیگر علامات جویدن و لانه های ساخته شده از مواد الیافی ریز ریز شده همچون کاغذ, لباس یا عایق سلزی را جستجو کنید.جونده ها و موش ها از خود علامات براق چرب و قهوه ای بر جای می گذارند که از چربی و کثافات موهای آن ها و در هنگام رفت و آمد در مسیرهای غالبا یکنواخت سرچشمه می گیرد.شما ممکن است خود حیوانات را ببینید, آن ها را بو کنید و یا صدای جویدن و جست و خیز آن ها را از سقف و دیوارها در شب بشنوید.
پیشگیری
حذف دسترسی به ساختمان ها
مهمترین رویه پیشگیری مشکل ایجاد کردن برای جونده ها در ورود به خانه است.هر ترک, شکاف یا سوراخی که به اندازه کافی بزرگ است که یک مداد داخلش گردد را بپوشانید.موش ها می توانند با فشردگی از سوراخ به این کوچکی رد شوند و موش ها و جوندگان می توانند با جویدن یک سوراخ کوچک, آن را بزرگتر گردانند.
سوراخ های بزرگ را با درزگیر ورقه فلزی, پارچه به ضخامت یک چهارم اینچ ,پلاستر یا ملاط بپوشانید.
سوراخ های کوچکتر را با بتونه,خمیر یا سیمان پر کنید.
از مش مسی بافته شده(پدهای پشم شویی) برای پر کردن سوراخ های بزرگ استفاده کنید.(کلاف های فولادی زنگ زده و در نهایت اجازه دسترسی به جونده ها می دهند)
سوراخ های اطراف سیم ها و لوله ها را در محل ورود به ساختمان یا جاییکه آن ها به یک دیوار داخلی نفوذ می کنند پر کنید.
اطمینان پیدا کنید که درب ها و پنجره ها بخوبی چفت می شوند.در صورت نیاز با درزگیر,درزهای در و پنجره را گرفته و پایین درب ها را با ورقه فلزی,ضد جونده نمایید.همچنین شما باید تخته های قرار گیرنده در پایین درب ها و پنجره ها را تعمیر نمایید.
درب های خارجی(درب توری) را بسته نگه دارید.
شاخه های گیاهان و درختان را 3 تا 6 فوت دور از ساختمان نگه دارید چون جونده ها با استفاده از آن ها به قسمت های بالایی ساختمان ها راه پیدا می کنند.
ذخیره سازی مناسب غذا
غذا را در یخچال یا ظروف مقاوم در برابر آفات که از شیشه,فلز یا پلاستیک سنگین ساخته شده و درب آن ها بخوبی بسته می شود نگهداری نمایید.غذا را در طول شب رها نکنید.
غذاهای خشک حیوانات خانگی,دانه پرندگان و بذر چمن را در ظروف مقاوم به آفات نگهداری کنید.
بعد از اینکه حیوانات خانگی غذایشان را خوردند,ظرفشان را خالی و تمیز نمایید.غذای حیوانات خانگی را به ویژه وقتی در بیرون گذاشته اید در طول شب رها نسازید.
چیزها را تمیز نگه دارید
ریزه ها و خرده ریزهای غذا را سریعا جارو کنید.
روزانه مکان تهیه غذا و خوردن غذا را تمیز سازید.
ظرف ها و قاشق چنگال ها را سریعا بشویید یا آن ها را در ظرفشویی با درب بسته قرار دهید.
زباله ها را بطور منظم خالی کنید.آن ها را در زباله دان های بیرونی ضد جونده که دربشان بخوبی بسته می شود قرار دهید.
مواد بازیافتی را قبل از ذخیره سازی آبکشی نمایید.
فضولات حیوانات خانگی بیرونی را با یک کیسه پلاستیکی بردارید و آن ها را در زباله دان بیندازید.
میوه ها و دانه های افتاده را جمع آوری کرده و مطمئن باشید که میوه ها و دانه های رسیده برداشت شده اند.
بذرها و دانه های ریخته شده از قفس پرنده ها منبع بالقوه خوبی برای جوندگان است.در انتهای روز آن ها را تمیز کرده و یا به قفس برگردانید.
کاهش دسترسی به آب
نشتی شیرها و لوله ها را ولو اینکه مربوط به سیستم آبیاری باشد بگیرید.
جایی که آب ایستاده جمع می شود,زهکشی ناقصی دارد.مشکل را برطرف نمایید.
جاهای تهیه غذا و سینک ها را به ویژه در طول شب خشک نگه دارید.
پناهگاه ها و مکان های لانه سازی را کاهش دهید
درهم برهمی را کم کنید.شلوغی مکان های پنهان شدن و حرکت جونده ها را بهتر فراهم می کند.
چیزهایی مثل کاغذ ریز ریز شده, کتان یا لایی پلی استر, فوم لاستیکی, وسایل عایق بندی, البسه مندرس, ریسمان و غیره که ممکن است به مصرف لانه سازی برسد را در گنجه های ضد جونده نگاهداری نمایید.
هیزم و الوار را دست کم 18 اینچ بالای زمین و 18 اینچ دور از مابقی سازه ها نگهداری نمایید.
پرچین ها, تاک ها, چمن,پوشش های زمینی و علف هرزها دست کم 18 اینچ دور از سازه ها قرار گیرند تا به عنوان پوششی برای مسیر حرکت جونده ها نباشند و به علاوه از دسترسی پنهانی جونده ها به ساختمان,خواه در زمین و خواه در سقف,ممانعت به عمل آید.
بذرها و چمن های درو شده را در چند اینچی بالای زمین نگه دارید.
هرگز از موچسب استفاده نکنید.نه تنها این گیاه یک گیاه مهاجم است,بلکه پناهگاه و غذای خوبی برای جوندگان فراهم می آورد.اگر قادر به از بین بردن آن نیستید,دست کم ارتفاع آن را به گونه ای که نزدیک زمین قرار گیرد کاهش دهید.
تراکم بوته ها و پرچین ها را کم کنید و رشد سنگین تاک را از بین ببرید.
مالچ پاشی(افزودن لاشبرگ) به مقدار بیش از حد را منع کنید.این امر حفره ها و معابر را می تواند پنهان نماید.
کمپوست را در حوضچه های کمپوست ضد جونده درست کنید و هرگز گوشت در کمپوست وارد نکنید.
توده های چوب, سنگ,مواد ساختمانی و آشغال را از بین ببرید.
اگر یک آلودگی دارید
اول-از یک بطری اسپری یا یک اسپری کننده باغی محتوی محلول 5 درصد سفید کننده (شش و نیم اونس سفید کننده در یک گالن آب) استفاده کنید تا تمام لانه ها را نمناک نمایید.این کار مانع از این می شود که ذرات ریز وارد هوا شده و شما آن ها را تنفس نمایید.دستکش لاستیکی دست کرده و فضله ها,مواد لانه سازی و پسماندهای آن ها را جارو کنید و در داخل کیسه پلاستیکی در بسته وارد سطل زباله نمایید.
سطوح سخت را با محلول سفید کننده 5 درصد بشویید تا باقیمانده غذا و آب دهان, فضله ها و ادرار آفتها از بین برود.دستکش های لاستیکی بپوشید و آب را مکررا عوض نمایید.
غذا و مواد لانه سازی دارای جذابیت برای جونده ها را حذف نموده و تمیز نمایید.
شلوغی را از بین ببرید.
سوراخ ها را بپوشانید.
تله گذاری کنید:تله های فنری نسبت به چسب موش ارجح هستند.تله های چسبی نه فقط دیگر موجودات مورد علاقه را هم گیر می اندازند,بلکه با ایجاد مرگی آرام و تدریجی حیوانات در تله افتاده را دچار مردنی سنگدلانه می کنند.
همیشه تله های فنری را دور از دسترس بچه ها و حیوانات خانگی نگهداری نمایید.
تله های فنری در اندازه های مختلف تولید شده و می توانند برای گرفتن موش ها و جونده ها مورد استفاده قرار گیرند.
کره بادام زمینی وقتی به عنوان طعمه مورد استفاده قرار می گیرد موش ها را بخوبی گیر می اندازد.از تعداد زیادی تله استفاده کنید.
تله های جونده ها را باید با حوصله بیشتری به کار برد.این تله ها گاه نیازمند افراد متخصصی هستند که کاملا نحوه استفاده از آن ها را بلد باشند.
طعمه جوندگان را همان غذاهایی که آن ها آلوده اش کرده اند قرار دهید.البته می توانید برای این منظور از گوشت گاو, مغز گردو یا تکه هایی از سیب و آب نبات هم استفاده کنید.شما حتی می توانید از مواد لانه سازی جذاب(بالا را ببینید) به عنوان طعمه استفاده کنید.
برای چند شب با استفاده از ماده غذایی یا مواد لانه سازی به عنوان طعمه و ممانعت از عملکرد فنری تله جونده ها را به ورود و خروج از تله عادت دهید. فنر را وقتی آماده عملکرد نمایید که مطمئن هستید جوندگان طعمه را می گیرند.از تعداد زیادی تله استفاده کنید و چندین طعمه به کار ببندید تا متوجه شوید که کدام طعمه جذابترین است.وقتی مشاهده کردید جونده ها طعمه غذایی را می گیرند و قبل از ست کردن تله,شما می توانید زیر گیره را با مقدار کوچکی از طعمه آغشته کنید.جونده ها با بازی کردن با گیره که در جستجوی غذا صورت می گیرد موجبات فعال شدن فنر را فراهم کرده و در تله گیر می افتند.
همیشه تله ها را در راستای لبه دیوار و یا دیگر چیزها و عمود بر دیوار قرار دهید.انتهای گیره باید نزدیک دیوار باشد تا موش ها مجبور باشند از آن عبور کنند.جونده ها و موش ها ترجیح می دهند از لبه ساختمان یا خانه حرکت کنند و در فضای باز ظاهر نشوند.قرار دادن 2 یا سه تله کنار به کنار که ضامن فنریشان نزدیک دیوار باشد مانع از این می گردد که جونده ها با ایمنی کامل از روی یک تله بپرند.
تله ها را روزانه چک کرده و اجساد را داخل کیسه پلاستیک بسته درون سطل آشغال بیندازید.از دستکش لاستیکی استفاده کنید و جسد جونده را قبل از دفع با محلول سفید کننده 5 درصد مرطوب کنید.
تله های الکتریکی هم تله های خوبی هستند اما در مقایسه با تله های فنری گران محسوب می شوند.با این حال باید در نظر داشت که تله های الکتریکی جونده ها را سریعا می کشد و دفع آن ها را آسان می سازد.
اگر با یک حرفه ای تماس می گیرید
از او بخواهید تعیین کند کجا جونده ها پیدا می شوند و چه می خورند.
از او بخواهید که برای شما سرویس های ضد موش فراهم آورد.
از او بخواهید که قبل از متوسل شدن به سم,از تله استفاده نماید.استفاده از طعمه های مسموم, به ویژه در آلودگی های شدید,باعث می شود که جونده های مرده در شکاف های دیوارها باقی بمانند و مشکلات جدی بوی بد و مگس را ایجاد نمایند.
طعمه سمی فقط باید به عنوان آخرین راه و مورد اورژانسی استفاده گردد.این امر نه تنها ممکن است موجب مسمومیت انسان ها و حیوانات خانگی گردد,بلکه موجب می شود که حیواناتی که اجساد سمی جوندگان را می خورند دچار مسمومیت گردند.
اگر استفاده از سم غیر قابل اجتناب است,سمی با کمترین آثار سمیت پیدا کنید تا ضد سمش براحتی در دسترس باشد.مثال هایی از این سموم کلروفاسینون و وارفارین هستند(ضد سم آن ها ویتامین k است)
بر استفاده از ایستگاههای طعمه قفل شونده و مقاوم به فشردگی که به زمین یا کف پیچ و مهره می شوند و انسان یا حیوان نمی تواند آن ها را حرکت دهد اصرار ورزید.
طعمه های مسموم وقتی فوق العاده کارآ هستند که شما همه موادی که می توانند به عنوان غذای جوندگان مصرف شوند را از دسترس آن ها دور ساخته باشید.
برای پیدا کردن شرکت خوب مبارزه با جوندگان می توانید از راهنمایی ما استفاده نمایید.