walden-pond



مایت هایی که مردم را آزار می دهند(آفات گزنده و نیش زننده)
معرفی
در سراسر دنیا،مایت ها از مهمترین آفات آزار دهنده شناخته می شوند و بعضی از آن ها قادرند عوامل بیماریزا را انتقال دهند.خوشبختانه، مایت هایی که ما در کارولینای شمالی با آن ها مواجه هستیم عوامل بیماری متاثر کننده مردم را منتقل نمی کنند.عمده مایت ها زندگی آزاد دارند،اما هزاران گونه از آن ها انگل حیوانات یا گیاهان هستند.اغلب آن ها انگل خارجی هستند(یعنی از بخش های بیرونی میزبانان خود تغذیه می کنند) ولی بعضی از گونه ها در کانال های گوش، شش ها، روده و مثانه مهره داران،به ویژه حیوانات خانگی زندگی می کنند.گزش و مکیدن خون توسط آن ها سبب ناراحتی های جدی میزبانانشان می شود و گونه هایی از آن ها در افراد واکنش های شدید آلرژیک از قبیل آسم ایجاد می کنند.به علت کوچکی نسبی اندازه ، مایت ها اغلب مشکوک به ایجاد گستره وسیعی از مشکلات گزش و خارش می باشند.درک بیولوژی مایت ها و نشانه های مربوط به هجوم آن ها می تواند کمک به فهم این واقعیت کند که آیا آن ها حقیقتا سبب بروز یک مشکل ویژه شده اند.


بیولوژی مایت
مایت ها حشره نیستند.در واقع آن ها بسیار نزدیک به کنه ها و عنکبوت ها می باشند.اغلب مایت ها با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بوده و معمولا یک هشتم اینچ طول دارند.چرخه زندگی آن ها 4 مرحله دارد:تخم،لارو،نمف و بالغ.تخم ها با باز شدن لاروها را خارج می کنند و آن ها نیز با پوست اندازی به نمف تبدیل می شوند.بعد از گذراندن یکی دو مرحله دیگر،نمف ها رشد و نمو کرده و به بالغ تبدیل می شوند.مایت ها همانند کنه ها سه جفت پا در مرحله لاروی دارند و 4 جفت پا در مرحله نمفی و بلوغ پیدا می کنند.تاریخچه زندگی برخی از مایت های عمومی در رابطه با انسان در زیر تشریح شده است.
جرب(گال)
سارکوپتس اسکابی که عموما جرب نامیده می شود مایت خارش یا گری است که انگل انسان و دیگر حیوانات می باشد.مایت های جرب ویژه میزبان هستند.گونه هایی از جرب که به حیوانات خانگی حمله می کند می تواند در پوست انسان نفوذ کرده و سبب خارش و اگزمای عمومی شود ولی آن ها نمی توانند چرخه زندگی خود را در اینجا کامل کنند.ماده های بالغ داخل لایه خارجی پوست(اپیدرم) نقب می زنند تا از مایعات بافت تغذیه کرده و تخم هایی که می گذارند را به کف نقب بچسبانند.ماده ها در یک دوره 8 هفته ای به تعداد تا 3 تا در روز تخم می گذارند و بنا بر این در چرخه زندگی خود حدود 200 تخم می گذارند.این تخم ها در 3 تا 4 روز باز شده و لارو تازه از تخم در آمده با خروج از نقب روی سطح پوست می آید تا با پوست اندازی،تشکیل اولین مرحله نمفی را بدهد.
اگزما و خارش شدید مرتبط با گال وقتی که نمف ها داخل پوست را حفاری می کنند و شروع به تغذیه می کنند اتفاق می افتد.این نشانه ها معمولا چند هفته تا یکماه بعد از اولین هجوم دیده می شود.اغلب مایت ها در زخم های تاخوردگی های پوست بین انگشتان، اطراف پاها، روی مچ ها و اعضای تناسلی و خم آرنج و زانو دیده می شوند.بعد از تغذیه از مایعات بافت، نمف ها برای اینکه بالغ شوند پوست اندازی می کنند.چرخه زندگی،از تخم تا بالغ،می تواند در دو هفته کامل شود.مایت های جرب براحتی در میان اعضای خانواده و سازمان هایی مثل آسایشگاهها انتقال پیدا می کنند.تماس شخصی به ویژه دست زدن یا دست دادن به یک شخص آلوده یک راه متداول انتقال بیماری می باشد.تماس خصوصی و خوابیدن با یک شخص آلوده می تواند موجب گسترش مایت ها شود.
معالجه کامل و کنترل مشکل مایت نیازمند رعایت موارد زیر است:
تشخیص قطعی مشکل توسط پزشک-مایت های جرب فوق العاده کوچک هستند و ماده هایشان حدودا یک شصتم اینچ،اندازه دارند.در صورت موجودیت دو گانه مایت های جرب و خارش بوریا،اگزما و گزش مرتبط با این مایت ها مشخصه اساسی شناسایی محسوب می شود.
کاربرد حشره کش شامل لوسیون تجویزی بدن-به خاطر اینکه تاخیر زمانی بین هجوم اولیه مایت و ظاهر شدن علائم وجود دارد، اعضای خانواده و مردم در تماس نزدیک با شخص آلوده ممکن است نیاز کامل به مداوا داشته باشند.برای استفاده از محصولات به دقت از دستورالعمل ها پیروی نمایید.استفاده بیش از حد از این لوسیون ها می تواند واکنش های پوستی یا حساسیت را به دنبال داشته باشد.
برای کنترل موفق ضدعفونی فوق العاده اساسی است-البسه زیر شخص آلوده و لحاف رختخواب باید بطور مرتب در آب صابون داغ شسته شود.توجه:مایت های جرب انسان نمی توانند بیش از 24 ساعت دور از میزبان زنده بمانند.بنا براین استفاده از مه های حشره کش(بمب ساس) و اسپری کردن اسباب و اثاثیه، فرش و قالی یا دیگر چیزها کمکی به حذف مشکل نکرده و الزامی نیست.
کنه(ساس قرمز)
اتومبیکولا الفردوجسی یک مایت خیلی کوچک قرمز رنگ است که فقط در مرحله لاروی از انسان و دیگر حیوانات و به ویژه جوندگان تغذیه می کند.رنگ قرمز لارو خون نیست بلکه یک رنگدانه قرمز طبیعی است.در مورد حیوانات، لارو کنه به پوست برای چند روز می چسبد اما در مورد انسان آن ها معمولا پس از چند ساعت چسبندگی جدا می شوند.غیر مشابه با مایت های جرب، کنه ها داخل پوست نقب نمی زنند.آن ها از محتویات پایه فولیکول مو یا یک روزنه تغذیه می کنند.کنه ها عموما به سطوحی از بدن می چسبند که در آنجاها البسه به سختی با بدن جفت شده اند.خط جوراب و کمربند را می توان از اینجور جاها دانست.بعد از اینکه کنه ها چسبیدند،لاروها از لمف و سلول هایی که بصورت جزیی هضم شده اند تغذیه می کنند.گزش ها عموما سبب خارش 3 تا 6 ساعته می شوند و التهاب پوست در زمانی در محدوده 10 تا 16 ساعت به چشم می خورد.بعضی از مردم تجربه واکنش های آلرژیک در برابر گزش را داشته اند و زخم های شبیه تاول را در خود مشاهده نموده اند.کنه ها هیچ عامل بیماری را به مردم انتقال نمی دهند.بالغین و نمف ها شکارچی حشرات و دارای زندگی آزاد هستند.در جنوب، کمابیش در طول سال فعالند.آن ها عموما در کناره های جنگل، در طول محیط مرداب ها و در میان بوته ها و در جاهای چیده نشده باغچه ها مشاهده می گردند.جاهایی که شامل لایه های ضخیم از بوریاهای نحیف، کاه برگ و یا نیزار باشند پناهگاههای خوب کنه ها و طعمه های آن ها به حساب می آیند.کاربرد اسپری آفت کش در جاهای مورد هجوم کنه مقداری کنترل فراهم می آورد.پوشش زمین این مناطق باید تا سطح خاک نمناک شود.از کاربرد زیاد آفت کش ها اجتناب نمایید زیرا این امر موجب خواهد گردید که جریان آفت کش ها،انهار،جریانات و فاضلابروهای جمع آوری آب های سطحی را متاثر از خود نماید.برای حفاظت شخصی از دورکننده حشره استفاده نمایید.دیپ یا پرمانون(پرمترین) می تواند برای لباس ها استفاده شود.دیپ مناسب استفاده پوست در معرض می باشد.دور کننده ها برای استفاده توسط بچه ها و خانم های باردار باید متعادل سازی شوند.
توجه:مایت قرمز رنگ دیگر که اغلب در بهار دیده می شود و با کنه اشتباه گرفته می شود مایت شبدر است که یک آفت آزارنده و گیاهی است(زیر را ببینید)
مایت های خارش بوریا
پیموتس تریتیسی در دانه های ذخیره شده، بنشن ها و نخودهای خشک شده، ساقه گندم، یونجه و دیگر علف های خشک تولید مثل می کند.آن ها عموما مشکل مردم فعال در محوطه سازی و تغذیه اسب و دیگر احشام هستند.مایت ها حقیقتا مفید هستند زیرا آن ها به حشراتی که از دانه های ذخیره شده و مواد مشابه تغذیه می کنند حمله می نمایند. افرادی که با مواد آلوده شده با مایت ها سر و کار دارند،به نوبه خود تحت حمله قرار خواهند گرفت.گزش مایت های خارش بوریا بطور مشخص در بالاتنه افراد و بازوها مشاهده می گردد.
بهترین استراتژی کنترل حذف حشرات میزبان مایت است.اگر ممکن است،کل محل های ذخیره شده را تمیز کرده و آنجا ها را تحت تاثیر آفت کشی مثل سیفلوترین قرار دهید.عملکرد روی بوریا مشکل است زیرا مایت ها به اندازه سطح در داخل عدل(مکعب به هم فشرده) هم قرار می گیرند و هیچ راهی نیست که کل عدل تحت تاثیر قرار گیرد.به علاوه، هیچ اسپری حشره کش برچسب داری در کارولینای شمالی که بر روی یونجه ای که به عنوان غذای حیوانات مورد استفاده قرار می گیرد موثر باشد وجود ندارد.در صورت نیاز، محصولات ذخیره شده می توانند با فوستوکسین
تحت تدخین قرار گرفته و ضد عفونی گردند.تدخین باید توسط افراد مجاز و دارای صلاحیت و (این مهمتر است) کسانی که آموزش کار ایمن با محصولات را دیده اند انجام گردد.
مایت های پرنده
مایت پرندگان شمالی، ارنیتونیسوس سیلویاروم، یک آفت عمومی پرندگان خانگی، پنگوئن ها، سارها، گنجشک سانان خانگی و دیگر پرندگان وحشی است که عموما در ارتباط با انسان هستند.جمعیت های مایت به سرعت تشکیل می شوند و زایش می تواند در 5 تا 12 روز کامل شود.هر سال چندین زاد و ولد اتفاق می افتد.مایت های پرندگان شمالی تقریبا تمام عمر و دوره زندگی خود را روی میزبان می گذرانند.آن ها می توانند حدود یک هفته دور از میزبان زنده بمانند.مایت هایی که از پرنده های میزبان می افتند ممکن است داخل چادرها پیدا شوند.در مرغدانی ها گاهی آن ها را می توان در بستر کاهی یا تخم، صندوق و قفس پیدا کرد.
درمانیسوس گالینا، مایت جوجه(یا مایت قرمز ماکیان)، از لحاظ ارجحیت میزبان همانند مایت پرنده است.بر خلاف مایت پرنده، مایت جوجه بیشتر عمرش را در خارج بدن میزبان می گذراند.این مایت روزها در شکاف ها و ترک ها پنهان شده و شب ها تغذیه می کند.آن ها می توانند تا 8 ماه در خارج بدن میزبان زنده بمانند.این امر می تواند مشکل جدی کارگرانی که با پرنده ها سر و کار پیدا می کنند باشد.در اطراف ساختمان های مسکونی و دیگر ساختمان ها، مشکلات مایت ها پراکنده تر می شوند.آشیانه های پرندگان اغلب در دودکش ها قرار گرفته است که تحت تاثیر تهویه کننده های هوای بالای پنجره یا لبه بام ها،موقعیت خوبی پیدا می کنند. در بهار،جوجه های پرندگان ممکن است مملو از هزاران مایت پارازیت گردند.وقتی جوجه ها بالغ شده و آشیانه را ترک می کنند، مایت ها ممکن است خانه ها را در جستجوی میزبان جدید مورد تجاوز قرار دهند.
در بعضی از مناطق ایالتی مشکلات مایت پرنده ممکن است در طول سال ادامه داشته باشد زیرا میزبان هایی مانند پنگوئن ها به طور مستمر وجود دارند.مایت هایی که راهشان را به داخل خانه ها پیدا می کنند براحتی توسط مکش حذف شده و توسط حشره کش های آئروسل کشته می شوند.کلید کاهش مشکلات مایت پرنده ممانعت از لانه سازی پرنده ها در رو یا داخل ساختمان ها است و علاوه بر آن باید سریعا لانه هایی که واگذار و رها شده اند را از بین برد.اگرچه پنگوئن ها، سارها و گنجشک ها را می توان به راحتی از بین برد، پرندگانی از قبیل پرستوی دودکش تحت معاهده قانونی فدرال 1918 که حفاظت از پرندگان مهاجر را در دستور کار قرار می دهد قابل آسیب رسانی نیستند.بهترین کار در مورد آن ها این است که یک درب توری دار دودکش مورد استفاده قرار گرفته و با نصب در اوایل بهار و پاییز مانع از لانه سازی پرندگان شویم.
مایت های غبار خانه
درماتوفاگویدس پترونیسینوس و درماتوفاگویدس فارینا عمومی ترین گونه های مایت های غبار خانگی در کارولینای شمالی هستند.این مایت های کوچک بیشترین فراوانی را در مناطق گرم و مرطوب دارند.مایت های غبار خانگی نیش زننده یا گزنده نیستند اما ممکن است سبب واکنش های پوستی شوند.آنها از پرزها و شوره های پوست انسان که بیرون ریخته است و در غبار روی اسباب و اثاثیه، به ویژه تشک و فرش زیر تختخواب،کاناپه ها و صندلی هایی که افراد زمان زیادی را در آن ها سپری می کنند جمع می شوند تغذیه می نمایند.مایت های غبار خانگی از نظر پزشکی بسیار اهمیت دارند زیرا در سکرتین و مدفوعشان تولید مواد آلرژی زا می کنند.استنشاق غبار خانگی منتقله از طریق هوا شامل مدفوع مایت و پوسته پوست از عمومی ترین عوامل ایجاد آسم در بچه های کم سن و سال می باشد.
محصولات شامل بنزویل بنزوات و دیگر محتویات اغلب برای هجوم های شدید مایت های غبار خانگی استفاده می شوند.از آنجا که مایت های غبار سبب مشکلات تنفسی می شوند، از استفاده از حشره کش هایی که ممکن است بعدا چنین شرایطی را بدتر کنند می باید اجتناب گردد.راه حل طولانی مدت برای کاهش مشکل مایت غبار خانگی بهسازی و اصلاحات زیست محیطی می باشد:
مکش مکرر(محتملا با استفاده از تمیز کننده مکشی دارای فیلتر هپا) و سراسری برای حذف مایت ها و آشغال های آلی که مورد تغذیه مایت ها قرار می گیرد.مناطق بحرانی مورد هدف عبارتند از:
تشک و چارچوب تخت خواب
فرش ها و قالی ها
اسباب و اثاثیه بیش از حد(و منطقه تحتانی)
فیلترهای تهویه مطبوع را مکررا تعویض و تمیز کرده و رطوبت هوای داخلی را پایین(زیر 50 درصد) نگه دارید تا شرایط مطلوب مایت های غبار کمتر تامین شود
بالش و تشک را دارای پوشش پلاستیکی نموده و ملحفه تخت را بطور مکررتعویض نمایید تا از تشکیل جمعیت های مایت ها ممانعت به عمل آید.
مایت های شبدر
بریوبیا پراتیوزا یک مایت کوچک(یک سی و دوم اینچ) است که به راحتی تشخیص داده می شود زیرا رنگ قهوه ای مایل به قرمز آن و جفت پاهای جلویی بلندی که با آنتن اشتباه گرفته می شود وجه ممیزه آن می باشد.مایت های شبدر گزنده نیستند.آن ها آزار دهنده هستند زیرا هوای گرم و خشک بهار و حتی اوایل تابستان سبب می شود که مایت های شبدر به داخل خانه ها مهاجرت نمایند.در پاییز ممکن است مایت ها به داخل خانه ها مهاجرت کنند تا سایبانی بیابند که آن ها را از درجات هوای پایین زمستان خواهد رهانید.در کوشش از بین بردن مایت ها،صاحبخانه ها اغلب آن ها را له کرده و لکه های قرمز رنگ روی مبلمان و پرده ها بر جای می گذارند.تهاجم مایت ها وقتی در بیشترین حالت است که باغچه ها رشد و نمو انبوه گیاهان را در بر داشته باشند و دیگر رستنی ها در نزدیک خانه دیده شوند;به ویژه اگر بوته ها نزدیک دیوارها باشند یا آن ها را لمس نمایند(مماس بر دیوارها قرار گیرند)
برخی از شواهد پر حرف و حدیث چنین می گویند که استفاده از کودهای نیتروژنی به مقدار فراوان ممکن است مشکلات مایت های شبدر را بیشتر کند.یک روش ساده و غیر شیمیایی کنترل شامل قرار دادن یک باریکه(12 تا 18 اینچ) از خاک خالص یا مالچ شنی در اطراف فونداسیون دیوار است.(تصویر یک)این منطقه بی گیاه مانع از این می شود که مایت ها به سوی دیوارها مهاجرت نمایند.در ضمن در صورت نیاز پاکسازی این منطقه از مایت کاری ساده خواهد بود.اگر مایت مشکل ساز شود، کاربرد مایت کش در نزدیک شاخ و برگ و باغچه ممکن است کمک کننده باشد.حشره کش های به کار رفته در دیوارهای فونداسیون، آستانه درها و لبه های پنجره یک مانع فوق العاده فراهم می آورند.در داخل، مایت ها براحتی با اسپری های حشره کش آئروسل کشته می شوند ولی مکش یک آلترناتیو ترجیحی است.سوین، سیفلوترین، بیفنترین و پرمترین تحت گستره ای از نام های تجاری فروخته شده و مثال هایی از آفت کش هایی هستند که برای چنین استفاده ای بطور رایج برچسب زنی می شوند.برچسب آفت کش را به دقت مطالعه نموده و در صورت نیاز محصولات مناسب برای استفاده داخلی و خارجی را انتخاب نمایید.
تصویر یک-مالچ شنی می تواند مشکلات ناشی از آفت هایی مثل هزارپار و مایت شبدر را از بین برده و یا کاهش دهد.
مایت های کاغذ و دیگر گزش های ناشناخته
شکایت ها در باره گزش ها و التهابات یک عامل ویژه که نمی تواند پیدا شود اغلب با اصطلاح(و نه موجودیت) مایت های کاغذ و یا یکی از مایت های دیگر ذکر شده در بالا،به ویژه جرب و مایت های پرندگان قید می شوند.دیگر آفات گزنده و نیش زننده همچون کک ها و ساس ها براحتی دیده می شوند و گزش های بسیار قابل ملاحظه و مشخص و شواهد تغذیه ای دارند.اگر چه مایت ها فوق العاده کوچک هستند، آن ها معمولا با چشم غیر مسلح(به ویژه در حالت مایت پرنده) و یا تراشیدن پوست یا بیوپسی یا دیگر نمونه های جمع شده و آزمایش شده توسط پزشک قابل ردیابی می باشند.در حالت جرب و مایت های خارش بوریا، التهاب یا گزش ایجاد شده توسط این مایت ها کمک به شناسایی آن ها به عنوان عامل مشکل می نماید.هر چند، علامات گزش(یا علامات فرضی گزش) کاملا قابل اعتماد نبوده و عامل مشکل را تایید نمی کنند.خیلی از مواقع ما ناخودآگاهانه و بطور مکرر جاهای ملتهب پوست را(به ویژه در شب و هنگام خواب) خارش می دهیم و فقط با این کار شرایط را بدتر می کنیم.مایت های پرنده، مایت های فلفل سیاه و مایت های کاغذ اغلب به عنوان دلایل توجیهی کاربرد آفت کش ها در خانه و اداره مورد استفاده قرار می گیرند.کاربرد آفت کش ها بدون شناسایی اولیه مشکل آفت ویژه(و مکان کاربرد هدف) معمولا غیر موثر است و نباید در دستور کار قرار گیرد.از این مهمتر این است که کاربرد مکرر و گسترده آفت کش ها برای شما و اطرافیانتان بالقوه خطرناک است.این شامل کاربردهای مستمر(و چند گانه) دور کننده های حشره و دیگر حشره کش ها بر پوست شما(که می تواند سبب تحریک و التهاب شود) و لباس و یا بستر شما می باشد.شما نیاز دارید که قبل از توسل به هر حشره کشی در خانه عامل مشکل را شناسایی نمایید.
در اینجا برخی از نکات قید شده اند که برای جمع آوری نمونه های شناسایی مفید هستند:
تراشیدن تکراری یا خراشاندن پوست با تیغ،چاقو یا دیگر آیتم ها به منظور جمع آوری نمونه ها یا تخفیف نشانه ها ممکن است حقیقتا مشکل را بدتر کند و حتی منجر به عفونت ثانویه گردد.نمونه های شامل مایعات بدن، بافت های پوست و ... باید توسط یک حرفه ای در علم طب جمع آوری و آزمایش شوند.
هرگز برای پوستتان از نوار چسب(خراش) برای نمونه برداری تله ای استفاده نکنید.ویژگی های کلیدی که برای شناسایی افت مهم هستند می توانند براحتی آسیب دیده یا نامفهوم گردد.
از نوارچسب های موش یا تله های چسبی سوسک برای پایش استفاده کنید(در اغلب ابزار فروشی ها در دسترس هستند) نشانه ای بگذارید که کی و کجا از یکی از آن ها استفاده کرده اید.اگر مایت ها یا حشرات پیدا شوند،چنین آگاهی هایی مفید خواهند بود.
نمونه های مشکوک را توسط ضربه زنی یا برس زنی از لباس یا پوست روی تکه ای از مقوا یا کاغذ به رنگ روشن بریزید.
از یک برس نرم نقاشی هنری برای برداشتن نمونه ها کمک بگیرید.آن ها را به دقت داخل ظرف یا بطری شیشه ای تجویزی کوچک پر شده با الکل قرار دهید(الکل مورد استفاده،ایزوپروپیل الکل یا اتانل،باید کار کند) برچسب روی شیشه باید به گونه ای باشد که معلوم باشد نمونه را از کجا برداشته اید.
اطمینان حاصل نمایید که بطری یا شیشه نمونه برداری بخوبی آب بند است و محتویات آن به بیرون نشت نمی کند.
نمونه را به بخش مرکزی توسعه همکاری ها ببرید.
لطفا توجه کنید:نمونه های مایعات بیرون آمده از پوست بدن(برداشته شده) و ...نباید توسط اعضای توسعه همکاری ها باز یا دستکاری شود.برای مشورت با پزشک شخصی خود تماس بگیرید.همچنین، کیسه های جاروبرقی پر شده از آشغال و احتمالا غبار آفت کش را ارسال نکنید.این آیتم ها خطر بالقوه برای کسانی که آن ها را دستکاری می کنند دارند.
اگر هیچ حشره یا مایتی پیدا نشود،شما نیاز دارید که یک چشم انداز گسترده در نظر گرفته و دیگر عوامل غیر جانوری محتمل(حشرات،مایت ها، عنکبوت) را برای نشانه هایتان در نظر بگیرید.یک آلرژی یا حساسیت نامشخص قبلی(یا اخیرا نشان داده شده) ممکن است همانند احساس گزش بوده و علامات یا التهابات گزش مانند را ظاهر سازد.این آلرژی ها شامل موارد زیر هستند:غذاهای ویژه، مواد شیمیایی(شامل دترجنت های لباسشویی)،غبار،پولن، واکنش های دارویی(و حتی داروهایی با مکمل های گوناگون تندرستی).حتی تغییرات محیط زیست داخلی(به عنوان مثال رطوبت) و شرایط استرسی می توانند واکنش ها و حساسیت های پوستی را ایجاد نمایند.استفاده مکرر از درمان های طبیعی و یا استحمام یا دوش گرفتن های زیادی(چند بار در روز) می تواند موجب خشکی پوست شدید شما شده و سبب خارش یا حساسیت گردد.به این دلیل،شما باید با پزشک خانوادگیتان و یا ترجیحا یک متخصص طب همانند درماتولوژیست یا متخصص آلرژی مشورت نمایید.
تسکین خارش گزش های مایت
وقتی که مایت ها به پوست می چسبند، بزاقی که آن ها ترشح می کنند باعث خارش شدیدی می شود که ممکن است تا چند روز بعد از اینکه مایت ها پوست را رها کردند باقی بماند.تا آنجا که ممکن است باید بلافاصله از منطقه آلوده به کنه یا مورد هجوم مایت های دیگر دور شوید و پس از استحمام در آب صابون داغ، برای پاکسازی خود از یک پارچه قابل شستشو جهت انجام مالش کمک بگیرید.استفاده از آنتی هیستامین های خوراکی و یا کاربرد کرم هیدروکورتیزون برای جاهای گزیده شده ممکن است به تسکین خارش کمک کند.اگر شما یک واکنش شدید دارید با یک پزشک مشورت نمایید.
چنانچه مایل هستید با صرف هزینه ای اندک فعالیت خود را در وبسایت "یاشار بوم راشین" تبلیغ نمایید لطفا اینجا را کلیک کنید.