walden-pond



جونده کش چیست؟(کد 0120)


راهنمایی ضروری: اغلب قریب به اتفاق مطالب این سایت ترجمه خود ما هستند. با توجه به اینکه برخی از این مطالب برای خواننده ایرانی ابهام و سرگشتگی ایجاد می کند، گاه مجبور به ارائه توضیحات اضافی هستیم. از آنجا که برای همه خوانندگان واجب و ضروری است که مطالب ترجمه را از توضیحات اضافی تشخیص دهند، تمام توضیحات اضافی را بصورت نوشته های کج دارای خط زیرین آورده ایم.


جونده کش ها آفت کش هایی هستند که جوندگان را می کشند. جوندگان نه تنها شامل موش ها و موش های صحرایی هستند، بلکه سنجاب ها، موش خرماها، سنجاب ها، جوجه تیغی ها، نوتریاها، و سگ های آبی نیز می شوند. اگرچه جوندگان نقش های مهمی در طبیعت ایفا می کنند، اما ممکن است گاهی نیاز به کنترل داشته باشند. آنها می توانند به محصولات کشاورزی آسیب برسانند، مقررات مسکن را نقض کنند، بیماری را منتقل کنند و در برخی موارد باعث آسیب اکولوژیکی شوند.
جوندگان، انسان ها، سگ ها و گربه ها همگی پستاندار هستند، بنابراین بدن ما به روش های بسیار مشابهی کار می کند. جونده کش ها زمانی که توسط هر پستاندار خورده می شوند نیز همین اثر را دارند. آن ها همچنین می توانند پرندگان را تحت تأثیر قرار دهند. جونده کش ها معمولاً به صورت طعمه فرموله می شوند که برای جذب حیوانات طراحی شده اند. طعم دهنده ها ممکن است شامل روغن ماهی، ملاس یا کره بادام زمینی باشند. طعمه های مورد استفاده در کشاورزی و مناطق طبیعی ممکن است حاوی گوشت چرخ کرده، سبزیجات، دانه ها، یا میوه ها باشند. این ها ممکن است برای کودکان و حیوانات خانگی جذاب باشند، بنابراین هرگز نباید در محل های در دسترس آن ها مورد استفاده قرار گیرند یا ذخیره شوند. ایستگاه های طعمه مقاوم در برابر دستکاری، اتفاق افتادن تصادفات را دشوارتر می کند. برای پیمودن راه هایی جهت جلوگیری از در معرض قرار گیری کودکان، حیوانات خانگی، و حیات وحش، اطلاعات زیر را در مورد آنچه شما می توانید برای کاهش خطرات انجام آورده ایم.
چند نوع جونده کش وجود دارد؟


بسیاری از مواد مختلف فعال ثبت شده به عنوان جونده کش در ایالات متحده وجود دارد. آنها را می توان با توجه به نحوه کار با هم گروه بندی کرد. بسیاری از جوندگان لخته شدن خون طبیعی را متوقف می کنند؛ به اینها آنتی انعقادی میگویند. برومادیولون، کلروفاسینون، دیفتیالون، برودیفاکوم، و وارفارین همگی ضد انعقاد هستند. تعدادی جونده کش وجود دارند که ضد انعقاد نیستند و این ها به روش های مختلف کار می کنند. این برگ داده فسفید روی، برومتالین، کلکالسیفرول، و استریکنین را مورد بحث قرار خواهد داد.
چقدر جونده کش ها سمی هستند؟


همه جونده کش ها می توانند زمانی که خورده می شوند، سمی باشند. اکثر جونده کش ها در زمان استنشاق و هنگام تماس با پوست هم سمی هستند. استثناها شامل وارفارین است که هنگام استنشاق سمیت کم دارد یا اگر تماس پوستی رخ دهد، مشکل خاصی ایجاد نمی کند. استریکنین، کلکالسیفرول، و فسفید روی پس از تماس پوستی سمیت نسبتا کم دارند. برومتالین در هنگام تماس پوستی نسبتاً سمی است. در این باب به شما توصیه می شود که جدول یک را ببینید.


جدول 1- طبقه بندی سمیت حاد جونده کش ها

wha t1 0120

طبقات طبقه بندی وفق سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا، برنامه های آفت کشی اداری، دفترچه راهنمای بررسی برچسب، بخش 7: برچسب زنی احتیاطی شکل گرفته اند.

چطور مواد ضد انعقادی کار می کنند؟


کبد ما یک آنزیم خاص دارد که اجازه می دهد تا بدن ما به بازیافت ویتامین بپردازد. بدن ما به ویتامین K نیاز دارد تا عوامل لخته کننده خون، که ما را از خونریزی بیش از حد محافظت می کند، را بسازد. سموم ضد انعقاد این آنزیم را از انجام کار خود باز می دارند. بدن ما ذخیره عرضه اضافی را دارد، اما اگر ما به اندازه کافی ماده ضد انعقاد دریافت نماییم, منبع تمام خواهد گشت و خونریزی داخلی ممکن است آغاز شود.
وارفارین اولین جونده کش ضد انعقادی بود. برای استفاده در سال ۱۹۵۰ ثبت شد. وارفارین در شبدر شیرین کپک زده کشف شد که گله ای از گاو را بیمار کرده بود. محققان دریافتند که یک قارچ تبدیل به ماده شیمیایی شده است و این ماده شیمیایی می تواند بطور طبیعی در شبدر به یک ماده شیمیایی سمی تر تبدیل شود. وارفارین به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفت تا اینکه بسیاری از جوندگان شروع به مقاوم شدن در برابر آن کردند. این امر منجر به توسعه جوندگان جدید شد.
کدام ضد انعقاد ها برای کار نیاز به تغذیه بیشتری دارند؟


وارفارین، کلروفاسینون، و دیفاسینون سمومی هستند فقط در صورت مصرف در طول چند روز در دوز های متعدد توسط حیوان کار خود را صورت می دهند. این ها به عنوان طعمه ها یا سموم ضد انعقاد چند دوز شناخته می شوند. سموم یا طعمه های ضد انعقاد تک دوز مانند برودیفاکوم، برومادیولون، و دیفتیالون سمی تر هستند. تغذیه یک روز می تواند دوز سمی مورد نیاز جونده را فراهم آورد.


جدول 2- خلاصه جونده کش های عمومی

wwhat20120
طعمه ها و سموم ضد انعقادی تک دوز سمی تر هستند، زیرا محکم تر به آنزیمی که عوامل لخته کننده خون می سازد متصل می شوند. آنها همچنین می توانند در گام های دیگر بازیافت ویتامین K تداخل ایجاد نمایند. نسل دوم، یا آنتی انعقاد های تک دوز، به راحتی از بدن خارج نمی شوند، و آنها را می توان در کبد ذخیره کرد. بسیاری از جونده کش های تک دوز مجاز نیستند که در بازارهای معمولی و به افراد بدون مجوز کار م عرضه شوند. به جای طبقه بندی ضد انعقادی ها به "نسل اول" و یا "نسل دوم"، بسیاری از منابع از آنها به عنوان جونده کش های تک دوز و یا جونده کش های چند دوز استفاده می کنند، زیرا این نحوه تقسیم بندی، کمتر، گیج کننده است.

wha p1 0120
دیگر جونده کش ها چه هستند؟


تعدادی از جونده کش ها وجود دارند که متفاوت از سموم و طعمه های ضد انعقادی کار می کنند. این ها در حال حاضر در داخل ایالات متحده استفاده می شوند: برومتالین، کولکالسیفرول، فسفید روی، و استریکنین. هر کدام از این آفت کش ها به شیوه ای متفاوت کار می کنند.
برومتالین برای اولین بار توسط آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا (EPA) در سال ۱۹۸۴ به ثبت رسید. این سم سلول های سیستم عصبی مرکزی را از تولید انرژی باز می دارد. سلول های عصبی متورم می شوند، این کار مغز را تحت فشار قرار می دهد و فلج و مرگ به زودی دنبال می شود. محصول شکست عمده برومتالین سمی تر از خود برومتالین است. توانایی متفاوت گونه های مختلف برای شکستن برومتالین ممکن است توضیح دهد که چرا این طعمه برای برخی حیوانات سمی تر از دیگران است. برومتالین یک جونده کش تک دوز محسوب می شود.
کلکالسیفرول برای اولین بار به عنوان جونده کش در ایالات متحده در سال 1984 ثبت شد. کلکالسیفرول، ویتامین D3 است. ویتامین D کمک می کند تا تعادل کلسیم بدن با افزایش جذب کلسیم از روده و کلیه ها حفظ شود. دوزهای سمی کلسترول منجر به مقدار زیاد کلسیم خون می شود, که می تواند روی سیستم عصبی مرکزی، عضلات، دستگاه گوارش، سیستم قلبی عروقی، و کلیه ها تاثیر بگذارد. توانایی بدن برای حفظ سطح کلسیم مناسب باید قبل از سمی شدن کلکلسیفرول تحت تاثیر قرار داده شود. جوندگان باید دوزهای متعددی از این جونده کش ها رابخورند. این امر باعث تاخیر زمانی بین قرار گرفتن در معرض و نشانه های سمیت می شود. اگرچه حیوانات خانگی از خوردن کولکالسیفرول بیمار شده اند، اما مسمومیت افراد بسیار نادر است.
فسفید روی برای اولین بار در سال 1947 به ثبت رسید.این ماده در حضور آب و اسید تبدیل به گاز فسفین می شود. گاز فسفین بسیار سمی است؛ این گاز سلول های بدن را بلوکه کرده و مانع ساخت انرژی می شود. در نتیجه سلول ها می میرند. قرار گرفتن در معرض گاز فسفین، به خصوص، موجب آسیب رساندن به قلب، مغز، کلیه و کبد می گردد.
استریکنین در ابتدا در 1947 ثبت شد، اما در خیلی سال قبل از آن هم مورد استفاده بوده است. این ماده فقط باید زیر زمین استفاده شود و محدودیت در استفاده از محصولاتی با بیش از 0.5 درصد استریکنین وجود دارد. آن ها فقط به کاربران دارای مجوز فروخته می شوند. استریکنین از دانه های گیاهان خاص, Strychnos nux-vomica و Strychnos ignatii نشات می گیرد. این ماده با تاثیر روی سلول های عصبی، تا راحت تر از کار بیفتند، روی سلول های نخاعی اثر گذاشته و منجر به اسپاسم عضلانی می گردد. بسته به دوز، اسپاسم ممکن است آنقدر شدید باشد که باعث فلج تنفسی و مرگ گردد.
نشانه های مسمومیت با جونده کش چیست؟


همیشه دستورالعمل برچسب را دنبال کنید و گام هایی برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض طی کنید. اگر هر گونه قرار گرفتن در معرض رخ می دهد، مطمئن باشید که به دنبال دستورالعمل کمک های اولیه بر روی برچسب محصول را هم با دقت دیده اید. (چنانچه برچسب دستورالعمل به زبان انگلیسی نوشته شده و شما در خواندن آن مشکل دارید، می تونید تصویر برچسب را برای ما واتس آپ کرده و ترجمه آن به زبان فارسی را دریافت نمایید. البته قبل از اقدام به این مهم قوانین مشاوره تلفنی مندرج در صفحه نخست یا بالای صفحه را ببینید.)
جونده کش ضد انعقادی:قرار گرفتن در معرض جونده کش های ضد انعقادی می تواند منجر به خونریزی کنترل نشده در هر نقطه از بدن شود، اما این همیشه آشکار نیست. مشکل در تنفس، ضعف، و بی حالی حیوانات مسموم با جونده کش های ضد انعقادی دیده شده است. علائم کمتر شایع شامل سرفه، استفراغ، مدفوع مشخص شده با سیاه شدن، خون تار، رنگ پریده، خونریزی از لثه، تشنج، کبودی، لرز، نفخ و درد شکمی است. به دلیل اینکه عوامل لخته سازی ذخیره شده باید تمام شوند، علائم ممکن است تا پنج روز پس از قرار گرفتن در معرض، تاخیر داشته باشند. کودکان معمولاً مقادیر کمی می خورند و ممکن است هرگز نشانه هایی از مسمومیت را نشان ندهند. علائم در افراد شامل خونریزی ناگهانی از بینی، لثه، یا پوست است. خونریزی داخلی نیز می تواند رخ دهد. برخی از محصولات حاوی رنگ آبی یا سبز است که کمک می کند تا تعیین اینکه آیا یک کودک یا حیوان خانگی به محصول دست زده یا خورده آن را خورده است، با سهولت بیشتری امکان پذیر گردد.
برومتالین بلع باعث لرزش عضلانی، تشنج، افزایش حساسیت به نور یا سر و صدا، و تحریک پذیری فوق العاده در حیوانی شود که بیش از یک دوز کشنده خورده است. شروع علائم به دوز بستگی دارد. اگر یک دوز کشنده خورده شود، علائم ممکن است ۸ تا ۱۲ ساعت یا چند روز پس از بلع دیده شده و پیشرفت در طول یک دوره یک هفته ای یا بیشتر صورت گیرد. در این حالت حیوانات توانایی خود را در کنترل پاهای عقبی یا حس جایی که پاهای عقبی شان هستند از دست می دهند. حیوانات همچنین ممکن است استفراغ کنند، علاقه خود را به غذا از دست بدهند، یا وضع عجیبی اتخاذ کنند. آنها ممکن است در حالت کما قرار گیرند. مردم نیز ممکن است خلق و خوی دماغی خود را تغییر بدهند.
کولکالسیفرول می تواند مسمومیت حاصل از مصرف روتین یا یک باره ایجاد کند. نشانه ها در حیوانات شامل ضعف، افسردگی، و از دست دادن اشتها است. پیشرفت علائم شامل استفراغ، افزایش تشنگی، ادرار مکرر تر، کم آبی بدن، و یبوست است. استفراغ، اسهال، از دست دادن اشتها، و افسردگی ممکن است در عرض 12 تا 36 ساعت پس از قرار گرفتن در معرض ایجاد شده و کلیه ها ممکن است در عرض یک یا دو روز دچار آسیب شوند. بازماندگان ممکن است دارای آسیب دائمی وارده به کلیه ها و عضلات باشند. نشانه های مسمومیت ممکن است هفته ها طول بکشد زیرا کولکالسیفرول را می توان در بدن ذخیره کرد و محصولات شکست آن را به آرامی برداشت نمود. افراد در معرض قرار گرفته، تشنگی غیرمعمول و افزایش ادرار را تجربه می کنند. آنها ممکن است از آسیب قلب و کلیه ببرند؛ اگر افزایش سطح کلسیم به اندازه کافی طولانی طول بکشد.
فسفید روی ممکن است باعث استفراغ در عرض یک ساعت بلع شود. با این حال، نشانه های سمیت ممکن است به مدت ۴ ساعت و در برخی موارد بیش از ۱۸ ساعت به تأخیر بیفتد. استفراغ ممکن است بوی سیر داشته باشد و ممکن است حاوی خون باشد. از دیگر نشانه های سمیت می توان به اضطراب، ناراحتی منجر به گام زدن همراه با از کوره دررفتگی، گیجی و ضعف، مشکل در تنفس، و تشنج اشاره کرد. انسان ها نیز دچار استفراغ، هیجان، لرز، کوتاهی نفس و سرفه، هذیان، تشنج، و کما می شوند. تنفس در گرد و غبار فسفید روی یا گاز فسفین ایجاد شده توسط فسفید روی ممکن است باعث اضطراب و مشکل شدید تنفسی شود.
مسمومیت استریکنین هم در افراد و هم در حیوانات باعث اسپاسم عضلانی غیرارادی می شود. این اسپاسم می تواند شدید بوده و شامل کشیدگی شدید اندام ها باشد. علائم می توانند در عرض ۱۵ دقیقه در افراد و در عرض دو ساعت در حیوانات، پس از خوردن استریکنین، آغاز شوند. مرگ ناشی از اختلال در تنفس است.
چه می شود اگر حیوانات اهلی و وحشی، جوندگان مسموم شده را بخورند؟


طعمه های جونده کشی برای جذب حیوانات ساخته می شوند. حیوانات خانگی و حیات وحش ممکن است طعمه را بخورند؛اگر آنها آن را پیدا کنند. هنگامی که یک حیوان طعمه را مستقیماً می خورد، مسمومیت اولیه نامیده می شود. مسمومیت ثانویه در اثر خوردن شکارهای مسموم ایجاد می شود. این مسمومیت،همچنین، ممکن است مسمومیت تاخیری نامیده شود. در این باب و جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید برگ داده سم شناسی بیرونی(را ببینید. جهت جلوگیری از قرار گرفتن در معرض, اطلاعات زیر را در مورد آنچه می توانید برای کاهش خطرات انجام دهید را ببینید.
جونده کش هایی که خطرات مسمومیت ثانویه بالایی برای پرندگانی مانند شاهین و جغد دارند شامل دیفتیالون، برودیفاکوم، و احتمالاً برومادیولون هستند (به جدول ۳ نگاه کنید). جونده کش هایی که بزرگترین خطرات مسمومیت ثانویه را برای پستانداران وحشی، سگ ها و گربه ها مطرح می کنند شامل کلروفاسینون، دیفاسینون، برومدیولون، و برودیفاکوم هستند. برومتالین و کولکالسیفرول ممکن است خطرات ثانویه ای را به همراه داشته باشند، اما این خطرات اندازه گیری نشده است.


جدول 3-خطرات ثانوی مسمومیت برای پرندگان و پستانداران

what30120
طعمه ها و سموم ضد انعقادی تک دوز خطر بیشتری را برای حیواناتی که جونده های مسموم می خورند به وجود می آورند. اگر جوندگان پس از خوردن دوز سمی در طول روز اول به تغذیه از ضد انعقاد تک دوز ادامه دهند، ممکن است قبل از اینکه عوامل لخته شدن تمام شود و حیوان بمیرد، بیش از یک دوز کشنده در بدن خود بسازند. بقایای طعمه ها و سموم ضد انعقاد تک دوز ممکن است هفته ها در بافت کبد باقی بماند، بنابراین درنده ای که بسیاری از جوندگان مسموم را می خورد ممکن است در طول زمان دوز سمی بسازد. با این حال، حتی طعمه ها و سموم ضد انعقاد چند دوز ممکن است برای حیواناتی که جوندگان مسموم می خورند سمی باشند.
استریکنین باعث مسمومیت ثانویه در حیوانات خانگی شده است که جوندگان مسموم را خوردند. فسفید روی ممکن است باعث مسمومیت ثانویه در حیوانات خانگی شود، اما تنها زمانی که معده جوندگان هنوز حاوی گلوله های دست نخورده جونده کش است. فسفید روی به سرعت تجزیه می شود. بنابراین جوندگان باید اخیرا مرده باشند و یا در حال مرگ باشند تا فسفید روی خطر مسمومیت ثانویه را دارا باشد.
برای کاهش خطرات چه می توانم بکنم؟


همیشه دستورالعمل برچسب را دنبال کنید و گام هایی برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض بردارید. نگه داشتن تمام جونده کش ها به دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی، چه آنها در حال استفاده باشند و چه در ذخیره سازی، یک اصل مهم کاهش خطرات محسوب می شود. به دلیل طعم دهنده ها و بوهای جذاب در این محصولات، سگ ها ممکن است آن ها را حفر کنند و برای رسیدن به آن ها سخت تلاش کنند. ایستگاه طعمه مناسب برای نیازهای خود را در اطراف خانه انتخاب کنید. برخی از آن ها تنها در برابر کودکان مقاوم هستند. برخی در برابر کودکان و حیوانات خانگی مقاوم هستند؛ دیگران در برابر کودکان، حیوانات خانگی و آب و هوا مقاوم هستند. سازمان حفاظت محیط زیست با الزامی کردن استفاده از ایستگاه طعمه در مناطق حساس و با محدود کردن سمی ترین مواد فعال موجود در بازار برای خرید صاحبخانه ها و مردم عادی گامی مهم در کاهش خطرات برداشته است.

wha p2 0120
بسیاری از طعمه های جوندگان می توانند، در صورت خورده شدن، برای حیات وحش سمی باشند. اگر حیوانی جونده ای را بخورد که به تازگی مسموم شده است هم خطر مسمومیت وجود دارد. اگر شما استفاده از جونده کش ها را در خارج از منزل انجام می دهید، همیشه دستورالعمل برچسب را دنبال کنید. برای کاهش خطرات مسمومیت ثانویه برای حیوانات خانگی و حیات وحش، جستجو، جمع آوری، و دفع جوندگان مسموم را در دستور کار قرار دهید. در هنگام دفع جوندگان مرده، برای جلوگیری از تماس، از دستکش استفاده کنید و برای به حداقل رساندن دسترسی حیوان خانگی یا حیات وحش به جوندگان مسموم، آن ها را حتما در سطل زباله در دار بیندازید. اگر مشکوک هستید که یک حیوان ممکن است مسموم شده باشد، لطفا شهرداری تماس بگیرید یا با یک متخصص آفات صحبت کنید.( در صورت عدم تماس با شهرداری، لطفا از قوانین مشاوره تلفنی ما، مندرج در بالای صفحه یا صفحه نخست مطلع شوید)
علاوه بر استفاده از جونده کش ها، می توانید از چیزهای دیگر برای کنترل جونده ها استفاده کنید. اول نوع جونده را شناسایی کنید و بعد در باره عادات، توانایی ها، دوست داشتنی ها و چیزهایی که او از آن ها متنفر است بیاموزید. نقاط ورودی را مسدود کرده و منابع غذایی و آب جونده را حذف کنید. این امر مدیریت جامع آفات نامیده می شود.
انواع_جونده_کش_دوز_موثر#

مهم: اگر اطلاعات خود را بیش از مطالعه و خواندن، از طریق شنیدن به دست می آورید بهتان توصیه می کنیم که "چرا مشاوره تلفنی!؟" را بخوانید.

نکته اول: چنانچه متن بالا نیاز شما را بر آورده نکرده است، کلیدواژه خود را در قسمت جستجو( بالای صفحه) وارد کرده و مقالات مرتبط با خواسته خود را ملاحظه نمایید. شاید یکی از آن ها بر طرف کننده نیاز شما باشد
نکته دوم: در صورت تمایل به اخذ مشاوره تلفنی از قوانین مشاوره، مندرج در بالای صفحه یا صفحه نخست، کسب اطلاع نمایید.
نکته سوم: چنانچه مایل هستید فعالیت خود را با صرف هزینه ای معقول در سایت "یاشار بوم راشین" تبلیغ نمایید، لطفا اینجا را کلیک کنید.

چنانچه به یکی از دو مقوله "بهداشت" و "محیط زیست" علاقمند هستید، یا کلا نسبت به هیچیک از این دو مقوله نگاه خوبی ندارید، به شما اکیدا توصیه می شود اینجا را کلیک کنید.

صفحه نخست