walden-pond



هر کس باید به اندازه در پیش گرفتن رفتاری که به کاهش خطر مسمومیت غذایی می انجامد، از غذاهای بالقوه خطرناک آگاه بوده و آن ها را بخوبی بشناسد. این موضوع برای مصرف کنندگان خانگی، فضاهای تجاری دست کاری کننده غذا و فعالیت های غیر انتفاعی که از هر راهی با غذا سرو کار دارند صدق می کند.
غذاهای بالقوه خطرناک غذاهایی هستند که باید در درجه حرارت ویژه ای نگهداری شوند تا رشد باکتری های مسموم کننده غذا که ممکن است در غذا وجود داشته باشند را به حداقل رسانیده یا تولید توکسین ها را متوقف سازند.
مثال هایی از غذاهای بالقوه خطرناک عبارتند از:
گوشت خام و پخته شده یاغذاهای دارای گوشت از قبیل دیزی، خوراک کاری و لازانیا
محصولات لبنی از قبیل شیر، فرنی و دسرهای دارای پایه لبنی
غذاهای دریایی( به استثنای غذاهای دریایی زنده)
میوه ها و سبزیجات بریده شده یا فرایند شده مانند سالاد
برنج و پاستای پخته شده
غذاهای شامل تخم مرغ، لوبیا، آجیل، غذاهای شامل پروتئین مثل کوئیچ و محصولات سویا
غذاهایی که شامل غذاهای بالا باشند مثل ساندویچ و رول
آگاه باشید که چطور این غذاها را در خانه آماده سازی، ذخیره سازی و سرو می کنید. همچنین سعی کنید که این آگاهی را در باره پیک نیک هایی که در آن ها جعبه های غذای مدرسه را بسته بندی می کنید، خیریه هایی که اهدا و بخشش به آن ها عطا می کنید و غذاهای خانگی که با بسته بندی های غذای اضافی رستوران ها تهیه می شوند به دست آورید.


اوراق داده ها که می توانند در باره موضوع یاد شده اطلاعات بیشتری فراهم نمایند عبارتند از:
غذاهای بالقوه خطرناک و اینکه چطور آن ها را باید در موقعیت های مختلف دستکاری نماییم
نکات دستکاری غذا در اماکن تجاری که برای برخی موقعیت ها جزییات بیشتری را ارائه می دهند.
غذاهای دریایی
غذاهای دریایی می توانند دارای انواع مختلفی از سموم باشند، که بطور طبیعی در ماهی یافت می شوند، و سخت شناسایی می گردند.
همیشه غذاهای دریایی را از فروشنده معتبر خریداری نمایید. ماهی باید دارای چشمان گود نشده روشن و گوشت سخت باشد و تا زمان استفاده در داخل یخچال نگهداری شود.
بعضی از انواع عمومی ماهی های مرتبط با مسمومیت یا ماهی هایی که پیامدهای خوبی را باعث نمی شوند عبارتند از:
ماهی سمی سیگوارتا که می تواند منتج از خوردن آب گرم اقیانوس که سم سیگوارتا را حمل می کند باشد.(یک سم یا توکسین) سم سیگوارتا بی توجه به مقداری که موجود است اثری روی مزه، ظاهر یا بوی ماهی ندارد. فرایندهایی مثل پختن و فریز کردن آن را تخریب نمی کند و روش آشپزخانه ای شناخته شده ای که آن را از ماهی حذف کند موجود نیست.
سم اسکومبرویید(یا هیستامین) می تواند در هنگامی که ماهی هایی از قبیل تن، ماکرل، بونیتو، ساردین، مارلین و پروانه ماهی بخوبی خرد و ذخیره سازی نمی شوند و گوشت ماهی شروع به تجزیه شدن می نماید تولید گردند.
اسکولار و ماهی روغنی مسئول تعدادی از مسمومیت های غذایی شایع هستند که نوعی از اسهال های روغنی به نام اسهال کریو را ایجاد می کنند. این امر به خاطر وجود نوعی روغن غیر قابل هضم که در این ماهی ها وجود دارد ایجاد می شود.
صدف ها بطور طبیعی سمی که سبب مسمومیت های انسانی می شوند منتقل می کنند.
جایگزین غذاهای دریایی- این می تواند مصرف کنندگان را گول زده و گمراه نماید; چه ممکن است آن ها چیزی که با تقاضایشان جور نیست دریافت نمایند. جایگزین غذاهای دریایی، به سبب عدم توانایی در ردیابی غذای فروخته شده در جریان فراخوان اضطراری غذا، ممکن است خطر مهمی برای سلامتی و ایمنی عمومی داشته باشند. تعریف غلط غذا قطعا موجبات دلخوری را فراهم می آورد.
فهرست نام ماهی های استاندارد استرالیا مشتمل بر نام ماهی ها، سخت پوستان و صدف ها است.
چنانچه مایل هستید فعالیت خود را در سایت "یاشار بوم راشین" تبلیغ نمایید، لطفا اینجا را کلیک کنید.