walden-pond



خیلی از مردم از خطرات مضر پلی استایرن آگاه نیستند(منجمله خودم تا همین اواخر)این متن کمک می کند که برخی از خطرات برجسته شود،هم برای سلامتی مردم و هم بر روی محیط زیست.


پلی استایرن از موادی است که هر جایی در نزدیک ما یافت می شود.
پلی استایرن یک پلاستیک سخت و ارزان است و احتمالا پلی استایرن تنها پلاستیکی است که در زندگی شما عمومیت بیشتری دارد.
آیا شما می دانید که بدنه بیرونی رایانه به احتمال زیاد از پلی استایرن ساخته شده است و علاوه بر این بدنه چیزهایی از قبیل خشک کننده مو، صفحه نمایش تلویزیون و ادوات آشپزخانه از این ماده تشکیل شده است؟هواپیماها و ماشین های مدل از پلی استایرن ساخته شده اند و در بسیاری از اسباب بازی ها پلی استایرن وجود دارد.فوم بسته بندی و عایق سازی از پلی استایرن درست شده است و بسیاری از بخش های پلاستیکی ماشین همچون پیچ های رادیو پلی استایرنی می باشند.
پلی استایرن در ظروف غذا و فنجان های نوشیدنی هم هست.بعضی از پلی استایرن ها پلاستیک سخت هستند و برخی از آن ها فوم های نرم می باشند.برند عمومی فوم پلی استایرن،استایروفوم نام دارد.
500 سال طول می کشد تا تجزیه شود
وقتی پلی استایرن به لند فیل(مکان دفن) فرستاده می شود به سرعت تحت پوشش قرار گرفته و از آب و اکسیژن محروم می گردد.این امر به تجزیه کمک می کند.
اغلب بسته بندی های مواد غذایی قابل دفع 500 سال زمان لازم دارند تا تجزیه شوند.اگر اولین ساکنین باربادوس در 1625 غذای خود را در ظروف ساخته شده از پلی استایرن می خوردند و آن ظروف به اماکن دفن برده می شدند،ما هم اینک هم آن ظروف را در اطراف خود می دیدیم.(خوشبختانه این امر صورت نگرفت زیرا پلی استایرن در 1839 اختراع شد)
از لحاظ حجمی،پلاستیک ها حدود 25 تا 30 درصد فضای اماکن دفن را به اشغال خود در می آورند.در باربادوس این رقم می توانست خیلی بیشتر باشد.
وقتی غذا یا نوشیدنی داغ در پلی استایرن قرار می گیرد چه اتفاقی می افتد؟
پلی استایرن شامل مواد سمی استایرن و بنزن می باشد که سرطان زا و مسموم کننده اعصاب بوده و برای سلامتی انسان مضر هستند.غذاها و مایعات داغ باعث می شوند که استایروفوم شروع به تجزیه جزیی کرده و موجب شود که برخی مواد سمی جذب جریان خون و بافت های بدن گردند.
وقتی ظروف غذای پلی استایرنی با نوشیدنی یا غذای گرم،الکل،روغن و غذاهای اسیدی تماس می یابند، استایرن سمی را نشت داده و موجب می شوند مصرف کنندگان آلوده شده و سلامتی خود را در معرض خطر ببینند.از نوشیدن چای با لیمو، قهوه با کرم ساخته شده از لبنیات، آب میوه ها و نوشابه های الکلی در فنجان های استایروفومی خودداری نمایید.شراب قرمز بلافاصله منومر استایرن را حل می کند.غذاهای چرب و روغنی را داخل ظروف استایروفوم نخورید.
جالب ترین چیز تجزیه غذایی است که ویتامین A (بتا کاروتن) دارد.در غذاهای بسته بندی شده با افزودن حرارت(همچون درجه حرارت ماکرویو) ویتامین A تجزیه شده و تولید ام گزیلون،تولوئن و 2 و 6 دی متیل نفتالن می نماید.تولوئن بطور فزاینده ای پلی استایرن را حل می کند.با این حساب محصولات دارای ویتامین A را نباید در بسته بندی پلی استایرن قرار داد و یا آن ها را داخل ماکروویو نمود.
غذاهای ماکروویوی را داخل ظروف پلی استایرنی نگذارید
سازمان بررسی غذای کانادا در باره ماکروویو کردن مواد پلاستیکی دستورالعمل کاملی دارد:غذاها را از بسته بندی پلاستیکی ،کارتن های فریز کننده و سینی های استایروفوم خارج کرده و آنگاه اقدام به پخت و پز یا انجماد زدایی نمایید.آن ها در برابر حرارت پایدار نیستند و می توانند ترکیبات خطرناک را از ظرف یا بسته بندی پلاستیکی به داخل غذا نشت بدهند.*
همراه با بعضی شهرهای اروپایی و آسیایی، بیش از 100 شهر کانادا و ایالات متحده استفاده از پلی استایرن برای بسته بندی غذا را به علت تاثیرات سوء زیست محیطی و اثرات نامطلوب بر انسان ممنوع اعلام کرده اند.
نخوردن برچسب "ایمن برای قرار دادن در ماکروویو" بر روی ظروفی که جهت نگهداری مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرند باید به شما یادآور شود که این ظروف مناسب قرار گیری در ماکروویو نیستند.
تاثیر بر گرمایش جهانی
در گزارش مواد زاید جامد 1986 سازمان حفاظت از محیط زیست، فرآیند تولید پلی استایرن پنجمین تولید کننده بزرگ مواد زاید خطرناک ایالات متحده امریکا شناخته شده است.دایره مدیریت جامع مواد زاید کالیفرنیا در فرایند تولید محصول علاوه بر استفاده و دفع محصولات، مصرف انرژِی، تاثیرات گازهای گلخانه ای و کل اثرات زیست محیطی را لحاظ نموده و نشان داده است که تاثیرات زیست محیطی پلی استایرن در مقام دوم و بعد از آلومینیم قرار دارد.
محصولات پلی استایرن از نفت خام دست شده اند،منبعی فوق العاده آلوده کننده و غیر قابل تحمل.
در فرآیند ساخت پلی استایرن با استفاده از هیدرو کلروفلورو کربن ها عواملی انتشار می یابند که بر روی گرمایش جهانی و تخلیه ازن نقشی غیر قابل انکار دارند.نسبت به کلروفلورو کربن های اولیه، پتانسیل تخلیه ازن به مقدار قابل ملاحظه ای کمتر است ولی این تاثیر بر روی گرمایش جهانی هنوز 1000 برابر دی اکسید کربن می باشد.
پلی استایرن را با زباله های باغ و باغچه نسوزانید
سوزاندن پلی استایرن در آتشگاهها منوکسید کربن و منومر استایرن آزاد می کند که برای سلامتی فوق العاده خطرناک است.
آلودگی دریایی
برنامه محیط زیست ملل متحد در 2006 تخمین زده است که هر مایل مربع از اقیانوس ها میزبان 46000 قطعه پلاستیک شناور می باشد.
فوم پلی استایرن مدیریت ویژه و منحصر به فردی لازم دارد زیرا طبیعت سبک، قابلیت شناوری و اینکه در اثر وزش باد و طوفان از اماکن دفن فرار می کند مدیریت این ماده را از دیگر مواد زاید جامد متفاوت می نماید.سبکی و شناوری پلی استایرن باعث می شود که این ماده براحتی در آبروها و زهکش های جریانات سطحی حرکت کرده و در نهایت خود را به اقیانوس ها برساند.پلاستیک های جریانات شهری بزرگترین منبع آشغال های دریایی سراسر جهان به حساب می آیند.آلودگی آبراهها و سواحل بطور منفی بر توریسم و کیفیت زندگی تاثیر منفی می گذارد.وقتی پلی استایرن خود را از طریق آبراهها و زهکش های سطحی به اقیانوس ها می رساند، به قطعات کوچکتر و غیر قابل تجزیه تقسیم شده و به عنوان غذا توسط موجودات آبزی و دیگر جانداران حیات وحش به مصرف می رسد.در نتیجه این امر موجودات مصرف کننده کشته شده و یا آسیب خواهند دید.در مطالعه ای در کالیفرنیا نشان داده شده است که دست کم 162 گونه دریایی مشتمل بر پرندگان دریایی پلاستیک ها و دیگر زباله های دریایی را خورده اند.
در نتیجه اثرات بر آلودگی دریایی و اثرات منفی بر حیات وحش دریایی، چندین شهر ساحلی ایالات متحده به همراه هم استفاده از پلی استایرن را در جهت بسته بندی مواد غذایی ممنوع اعلام کرده اند.
آلودگی عمومی
به دلیل اینکه محصولات پلی استایرن توسط عموم مردم مورد استفاده قرار می گیرند خیلی از مردم از ایمنی آن ها اطمینان کامل دارند و فکر می کنند که یک سازمان دولتی مثل سازمان غذا و دارو اجازه نخواهد داد که محصولات تهدید کننده سلامتی مردم در فروشگاههای عمومی به فروش برسد.ولی بررسی های زنجیره های چربی انسان که در 1986 توسط سازمان حفاظت محیط زیست ملی انجام گردید نشان داد که در تمامی نمونه های گرفته شده از بافت های چربی انسان که در 1982 در ایالات متحده برداشته شده بودند باقیمانده های استایرن وجود دارد.استایرن در ساخت پلاستیک پلی استایرن مورد استفاده قرار می گیرد و الاینده تمامی بسته بندی های فومی پلی استایرنی می باشد.اما جابجایی اتم های استایرن جدید نیست و در مستندات 1972 و سپس 1976 آمده است.
در بررسی 1988 که توسط توسعه علوم و تحقیقات منتشر گشت نشان داده شده که تمامی نمونه های بافت چرب انسان از 8 تا 350 نانو گرم بر گرم استایرن داشتند.350 نانوگرم بر گرم یک سوم مقداری است که سبب واکنش های نورو توکسیک می شود.ثابت شده است که فنجان های نوشیدنی استایروفوم این ماده را داخل مایعات درون خود می کنند.به طور آشکار نشان داده شده است که این فنجان ها به دلیل گفته شده وزن خود را در طول زمان از دست می دهند.
اثرات تندرستی
حقیقت این است که استایرن به طور معکوس بر سلامتی انسان اثر می گذارد.این ماده از راههای زیادی سلامتی انسان را مورد تهدید قرار داده و سوالات ایمنی مرتبط با ساختار چربی را بوجود می آورد.هر چند شواهدی وجود دارد که استایرن موجب سرطان حیوانات می شود،سرطانزایی استایرن هنوز ثابت شده نیست.استایرن اساسا با چسبیدن به سیستم اعصاب مرکزی و محیطی بصورت نوروتوکسین عمل می کند.تجمع این مواد که براحتی در چربی حل می شوند در بافت های غنی از چربی مغز،نخاع و سیستم اعصاب محیطی با نقص عملکرد مزمن و حاد سیستم عصبی در ارتباط است.
آیا پلی استایرن می تواند بازیافت شود؟
در حالی که فناوری بازیافت استایرن در برخی کشورها وجود دارد،بازار بازیافت این ماده ساده و در حال انقراض است.پلی استایرن می تواند در ساخت لایی های بسته بندی و سینی های کافه تریا مورد استفاده قرار گیرد،اما در ظروف غذا یا فنجان ها نباید به کار گرفته شود.ظروفی که قبلا برای نگهداری غذا مورد استفاده قرار گرفته اند پیامدهای بهداشتی قابل ملاحظه برای بازیافت کنندگان دارند.به این دلیل و این موضوع که بازار بازیافت این ماده در حال تحلیل رفتن است ممکن است خیلی از بازیافت کنندگان پذیرنده پلی استایرن نباشند.
ما چه کنیم؟
1-از اثرات مضر ترکیبات پلی استرایرنی آگاه بوده و آن ها را به دیگران نیز بگویید.
2-در محل های کار به جای فنجان های فومی، از فنجان های دارای قابلیت استفاده مجدد استفاده نمایید.
3-موقع خرید از مغازه چیزهای فاقد بسته بندی را انتخاب نموده و یا چیزهایی که بسته بندی پلی استایرنی ندارند برگزینید(مثل سبزیجات،گوشت و تخم مرغ)
4-از رستوران های بیرون بر و تهیه کنندگان غذا بخواهید که بسته بندی هایی را مورد استفاده قرار دهند که با محیط زیست از استایروفوم سازگارتر هستند.امروزه گزینه های فراوانی هستند که مواد بسته بندی را در عوض پلی استایرن، از کاغذهایی که پس از مصرف بازیافت می شوند و یا پلاستیک های ذرت می سازند.
از نماینده مجلس و یا وزیر محیط زیست بخواهید که مصرف پلی استایرن را در بسته بندی غذا ممنوع اعلام کند.گزینه های جایگزین فراوانی در دسترس هستند که اثرات زیست محیطی بسیار کمتری داشته و محیط زیست را کمتر تحت تاثیر قرار می دهند.
*بر گرفته از وبسایت سازمان بررسی غذای کانادا