walden-pond

comtobe



کنترل شیمیایی نماتودها: بازدهی و اثرات جانبی( کد 0024)
معرفی
کنترل شیمیایی و نماتود
معرفی
نماتودهای انگل گیاه در طی فاز فعالیت در خاک و زمانی که در جستجوی ریشه های گیاهان میزبان هستند، از آسیب پذیرترین ها می باشند. به مجرد اینکه گونه های انگل داخلی به داخل ریشه نفوذ کردند، کنترل با مواد شیمیایی مشکل تر می شود، زیرا ترکیبات کشنده نماتود مجبورند غیر سمی برای گیاه و ترجیحا سیستمی باشند.


یک کشنده نماتود که می تواند با ایمنی در گیاهان در حال رشد مورد استفاده قرار گیرد و در مقادیر زیاد وارد ریشه شده و نماتودهای انگل داخلی یا خارجی را از بین ببرد کشف نشده است. اکسامیل، یک ترکیب سیستمیک که به سوی بن جابجا می شود، تنها محصول شیمیایی است که در رویه برگی مورد استفاده قرار می گیرد، ولی استفاده از آن به عنوان یک فرمولاسیون مایع در خیلی از کشورها به دلیل سمیت ممنوع اعلام شده است.
چندین نماتودکش وجود دارند که می توانند با کارآمدی برای آفات نماتود محصولات سالانه مورد استفاده قرار گیرند(وان برکوم و هوسترا، 1979) ولی دورنمای کمی برای مدیریت نماتودها در بسیاری از محصولات پایای مستعد، بدون کاربرد تکراری نماتود کش ها، وجود دارد( جداول 1 و 2)
جدول 1
نماتودکش های در دسترس در فروشگاه های دنیا

che p1 0024
*استفاده محدود

جدول 2
مثال هایی از دزهای توصیه شده نماتودکش ها و رویه هایی برای بعضی از محصولات مهم*

che p2 0024
*آگاهی های برگرفته از نوشتجات. محصولات ممکن است برای استفاده برخی کشورها غیر قابل دسترس باشند. قبل از استفاده باید اقدام به توجیهات اقتصادی و زیست محیطی گردد. نباید از ترکیبات نامناسب برای کنترل نماتود استفاده شود.

** کیلوگرم محتویات فعال در هکتار، غیر از آنکه عنوان شده باشد.
فقط در موارد ویژه چنین رویه هایی دارای توجیه اقتصادی می باشد. از زمان کشف و استفاده گسترده از نماتودکش های تدخینی در 50 الی 60 سال گذشته، تعدادی از محصولات و فرمولاسیون ها(جدول 1) برای استفاده در برابر چندین آفت نماتود ارائه شده اند و این ها در جاهای مختلف دنیا قابل دسترس می باشند( هاگ و گون، 1987) فقط در مقایسه های سال های اخیر، خطرات مرتبط با تولید و استفاده از این محصولات آشکار شده است. این امر منجر به محدودیت های استفاده و گاهی وقت ها خارج کردن محصول از فروشگاه شده است. به نظر می رسد که تاریخ انقضای تدخین کننده ها و نماتودکش های سنتی سپری شده است و فرصت مدیریت نماتودها با مواد شیمیایی مصنوعی با فعالیت گسترده از بین برنده حیات رو به کاهش است.
ارائه کلاس های جدیدی از نماتودکش ها که فعالیتی نو داشته باشند، در هنگام استفاده در خاک یا روی محصول موثر واقع شوند، دوستدار محیط زیست باشند و فقط آفات هدف را تحت تاثیر قرار دهند، شاید امیدی ایده آل گرایانه باشد. چنین ترکیباتی، وفق تعریف، نیاز به کوشش های پژوهشی قابل ملاحظه دارند و اگر فقط ویژه نماتودهای ویژه باشند، غیر محتمل است دارای خواستگاهی اقتصادی برای شرکت های سنتی شیمی کشاورزی باشند.
کنترل شیمیایی نماتودها
تقاضا
جهت تامین نیازمندی های ویژه صادراتی، حذف نماتودها از برخی محصولات، به ویژه دارای ارزش های بالای باغبانی، ضروری است. رویه شیمیایی با تدخین کننده ها یا نماتودکش ها ممکن است تنها فناوری در دسترس باشد و از نقطه نظر قرنطینه گیاه مهم است که استفاده از آن در خاطر بماند.
به دلایل اقتصادی و عملی، استفاده از رویه شیمیایی در محصولات حفاظت شده ممکن است هنوز نسبت به دیگر تکنیک ها، همانند رویه بخار، برتری داشته باشد. استفاده از بستر کم خاک رشد در بعضی از کشورهای اروپای شمالی منجر به کاهش تقاضای رویه های شیمیایی شده است. در اروپای جنوبی، نواحی مدیترانه و شمال افریقا، بسیاری از محصولات سالادی و باغی در خاک زیر پلی اتیلن رشد داده می شوند و اعمال خاک با متیل بروماید، دازومت یا نماتودکش های غیر تدخینی به گستردگی مورد استفاده قرار می گیرد. هزینه چنین رویه هایی ممکن است به اندازه 500 دلار به ازای هر هکتار در سال باشد و فقط در صورتی که محصول بازار فروش خوبی داشته باشد توجیه اقتصادی دارد.
بازدهی
تدخین کننده ها. چندین تدخین کننده عمومی کنترل فوق العاده ای بر نماتودهای خاک دارند. بازدهی به فراریت بالای آن ها در درجه حرارت محیط ربط پیدا می کند. تمام مواد تدخینی وزن ملکولی کم دارند و بصورت مایع یا گاز یافت می شوند. به مجرد فراریت، گاز فضای بین ذرات خاک را پر می کند و نماتودهایی که در این فضاها زندگی می کنند کشته می شوند.
عملیات تدخینی در خاک هایی جواب خوب می دهد که سطح بالایی از مواد آلی نداشته باشند( که سم را بی اثر و غیر فعال می سازند) در ضمن خاک ها باید فاقد زهکش بوده و رطوبت کافی داشته باشند. عموما، تدخین کننده ها بیشترین تاثیر را در خاک های گرم( با درجه حرارت 12 تا 15 درجه سانتیگراد) دارند، زیرا پخش به درجه حرارت وابسته است.
متیل بروماید خطرناکترین تدخین کننده ای است که هنوز استفاده عمومی دارد. این ماده باید پوشیده با ورقه پلی اتیلن اعمال شود. در برخی از کشورها که کار با ماشین آلات تخصصی صورت گرفته است، اعمال رویه و پوشش در یک عملکرد انجام شده است. چند روز بعد پوشش برداشته می شود و محصول بذرافشانی یا نشا می شود؛ زمانی که تمام آثار و ردهای تدخین کننده پراکنده و پخش شده است.
تدخین کننده های مایع ای دی بی، متام سدیم و 1و3 دی برای خاک هایی اعمال می شوند که قبلا برای کشت و نشا آماده سازی شده اند. بعد از اعمال، سطح خاک با یک غلطک فشرده می شود تا به درزگیری خاک حاوی تدخین کننده کمک شود( تدخین کننده در خاک بماند) ترکیبات رها کننده متیل ایزوتیوسیانات(دازومت، متام سدیم) بهترین عملکرد را در خاک های با درجه بیشتر از 15 درجه سانتیگراد دارند. در خاک های سردتر، دوره بین اعمال و کشت ممکن است بیشتر شود تا زمان کافی برای پخش محصول فراهم گردد.
تدخین کننده مایع دی بی سی پی تنها ترکیب فراری است که می تواند در گیاهان در حال رشد اعمال شود و سبب مسمومیت گیاهی نگردد. هرچند، کارخانه به دلایل سم شناسی از تولید دست کشیده است و استفاده از آن در بسیاری کشورها قدغن شده است.
نماتودکش های غیر فعال. تعدادی از نماتودکش های ارگانوفسفاته و اکسی مکاربامات در 1960 ارائه شدند که دارای مزیت سادگی استفاده بودند.( رایت، 1981) در نتیجه توالی استفاده، نماتودکشی گسترده گشت. این ترکیبات(جدول 1) در دزهای 2 تا 10 کیلوگرم محتویات فعال در هکتار، که کمتر از 200 تا 300 لیتر در هکتار است( در استفاده از مایعات تدخین کننده مورد استفاده قرار می گیرد)، فعال می باشند. اغلب فرمولاسیون های اولیه این محصولات دانه هایی بودند که وقتی در سطح خاک اعمال می شدند( یا ترجیحا در 10 سانتیمتری بالای خاک تجمیع می شدند) محتویات فعال را رها می کردند. آن ها از طریق باران و آبیاری خود را به داخل خاک می رساندند. اثر نفوذ خاک وابسته به مقدار رطوبت، مواد آلی و بافت خاک بود. خاک های سنگین دارای خلل و فرج کم کمتر از خاک های ماسه ای دارای خلل و فرج بزرگ مورد عمل قرار می گیرند. بعضی از مواد شیمیایی، به ویژه ارگانوفسفات ها، در مواد آلی جذب می شوند؛ عاملی که باعث کم شدن بازدهی آن ها می گردد(برومیلو، 1980)
بطور عمومی، توزیع محتویات فعال یا محصولات سمی حاصل از تجزیه آن ها اثری کمتر از تدخین کننده ها دارد و نتایج حاصل از نماتودکش های دانه ای بعضی وقت ها ناسازگار است. برای موثر بودن، نماتودکش ها مجبورند به مدت کافی طولانی دوام داشته باشند تا نماتودها را با دزهای کشنده مواجه نمایند. این دزها ممکن است به کمی 1 تا 2 میکروگرم بر لیتر باشد. اگر احتمال وجود باقیمانده در محصولات موجود باشد یا امکان داشته باشد که ترکیبات فعال آب های زیرزمینی را آلوده نمایند، حضور ادامه دار و گسترده غیر قابل توصیه است.
حضور نماتودکش های خاک به ویژگی های خاک بستگی دارد. در کشورهای گرم، درجات حرارت نسبتا بالای خاک ممکن است تجزیه طبیعی نماتودکش ها را شتاب بخشند و در محصولات حفاظت شده ای که درجه حرارت خاکشان حتی از هوای آزاد بیشتر است، عمر مفید نماتودکش ممکن است حتی به کوتاهی یک تا سه هفته باشد( برومیلو، 1980)

استفاده مکرر از محصولات دارای یک ساختار می تواند منجر به انتخاب یک میکروفلورای خاک گردد که این ترکیبات را متابولیزه کرده و پایداری آن ها را کاهش می دهد.

اثرات جانبی

اگر نماتودکش ها در سطح بالایی خاک، جایی که بیشترین فعالیت میکروبی وجود دارد، بمانند، در نهایت تمام آن ها تجزیه می شوند. وقتی نماتودکش ها یا ترکیبات حاصل از تجزیه آن ها از لایه هایی بالایی خاک شسته می شوند، پایداری آن ها گسترش می یابد. مشکلات ترکیبات سمی در آب های زیرزمینی باعث شده که در برخی کشورها استفاده از نماتودهای تدخینی و غیر تدخینی قدغن گردد. سطح مجاز باقیمانده های آفت کش در آب آشامیدنی اتحادیه اروپا 0.1 میکروگرم بر لیتر است. در نواحی دارای محصولات کشاورزی فشرده این سطوح پذیرش ممکن است در ایام ویژه ای از سال بیشتر شود.

نماتودکش ها ترکیبات فوق العاده سمی هستند که مقادیر LD50 پایین دارند. این به ویژه برای بهره برداران ماشین آلات و مردم در معرض خطر مجاورت با مواد شیمیایی در طی کاربرد آن ها مهم است. فرمولاسیون های مایع بعضی از نماتودکش های غیر تدخینی کنسانتره های قابل امولسیون شدن هستند. استفاده از آن ها باید محدود به اپراتورهای ماهری باشد که احتیاطات ایمنی را در دستور کار قرار می دهند. این امر ممکن است در جاهایی که سطوح آموزش ضعیف می باشد یا اپراتورها نمی توانند برچسب محصولات را بخوانند امکان پذیر نباشد. یک خطر دیگر این است که نماتودکش ها خیلی نزدیک محصول مورد استفاده قرار گیرند. از آنجا که در این باب پایش های خوبی صورت نگرفته است، اقدامات پیشگیری کننده به وقوع نخواهند پیوست.

بروز مسمومیت های ناشی از آفت کشی و مرگ و میر در بعضی از کشورها یک آگاهی جدی از خطرات فزاینده ای ایجاد می کند که هنگامی که آفت کش ها به گستردگی تحت مدیریت ضعیف مورد استفاده قرار می گیرند پیش می آیند.

توسعه های آینده

هزینه توسعه محصولات جدید بیش از 20 میلیون دلار است و هزینه های ثبت این محصولات با معیارهایی که استفاده آن ها را سختگیرانه تر می کند روندی افزایشی طی می کند. ترکیبات متعارف( ارگانوفسفات ها و اکسی مکاربامات ها) به دلیل سمیت های بالا احتمالا غیر قابل توسعه خواهند بود.

کلاس های جدید ترکیبات نماتودکش بطور مستمر جستجو می شوند، ولی امروزه مواد نوید بخشی که نزدیک ارائه تجاری باشد وجود ندارد. اورمکتین ها، که مبدا میکروبی دارند، برای استفاده دامپزشکی توسعه یافته اند و کرم کش های قوی هستند. کارآیی آن ها در برابر نماتودهای انگل گیاهی ثابت شده است. با این حال، چون این ترکیبات پیچیده هستند نمی توانند بخوبی برای خاک اعمال شوند.

مهم: اگر اطلاعات خود را بیش از مطالعه و خواندن، از طریق شنیدن به دست می آورید بهتان توصیه می کنیم که "چرا مشاوره تلفنی!؟" را بخوانید.

نکته اول: چنانچه متن بالا نیاز شما را بر آورده نکرده است، کلیدواژه خود را در قسمت جستجو( بالای صفحه) وارد کرده و مقالات مرتبط با خواسته خود را ملاحظه نمایید. شاید یکی از آن ها بر طرف کننده نیاز شما باشد
نکته دوم: در صورت تمایل به اخذ مشاوره تلفنی از قوانین مشاوره، مندرج در بالای صفحه یا صفحه نخست، کسب اطلاع نمایید.
نکته سوم: چنانچه مایل هستید فعالیت خود را با صرف هزینه ای معقول در سایت "یاشار بوم راشین" تبلیغ نمایید، لطفا اینجا را کلیک کنید.