walden-pond

comtobe



چطور سطل کرمی ساده را ایجاد کرده و از آن نگهداری نماییم؟)کد 0491)
برای سفر به دنیای باغبانی؛ یکی از بهترین کارهای ممکن این است که کار را با درست کردن یک سطل ورمی کمپوست آغاز کنید. شاید زیاد به نظر نرسد، اما یک سطل کرم کوچک ساده یکی از نیروهای محرک زندگی و سلامتی در خانه ماست! وقتی مردم می پرسند که چرا و چطور باغ ما آنطور که باید و شاید سالم و بشاش نیست، italicمن تقصیر را گردن کرم ها می اندازم.italic کمپوست سازی کرمی( درست کردن کمپوست با کرم) روش مطلوب اعلامی من از میان 4 نوع کمپوست سازی است که مورد بهره برداری قرار می گیرد. الان 12 سالی می شود که ما با کرم، کمپوست درست می کنید( مطلب، ترجمه است)


بخوانید و بیشتر در باره ورمی کمپوست بیاموزید. بدانید که چرا شگفت انگیز است و آگاه گردید که چطور می توانید در خانه یک جعبه کرمی فوق العاده ساده درست کرده و از آن مراقبت نمایید. به علاوه، ویدیوهایی هستند که استفاده از آن ها می توانند به شما در انجام این امر یاری رسانند.
ورمی کمپوست چیست؟
کمپوست یک ماده آلی است که به غذای گیاهی فوق العاده متراکم و غنی از مواد مغذی شکسته و تجزیه شده است. با اضافه کردن کرم ها، سرعت تجزیه بیشتر هم می شود. این به معنای این است که شما در هر زمانی کمپوست آماده برای استفاده دارید. ورمی کمپوست فقط یک bکود طبیعی خوب متعادل شده و بسیار ارزشمندb برای بهبود سلامتی خاک شما تولید نمی کند. از این راه شما می توانید راهی پایدار برای دفع زائدات آشپزی خود به دست آورید.
حتی اگر باغ ندارید، نگهداری جعبه کرم یک راه عالی و آسان است که زائدات غذایی را از لندفیل ها منحرف می کند. علاوه بر این، حتی اگر در آپارتمان زندگی کرده و کلا حیاط ندارید هم می توانید از سطل یا جعبه کرمی استفاده کنید! ما در حال زندگی در آپارتمان، یک دستگاه تولید کننده ورمی کمپوست داریم. کرم ها حیوانات خانگی با نیاز به مراقبت کم هستند. بر خلاف باور عمومی، ورمی کمپوست ها بد بو نیستند. شاید زیاد به نظر نرسد، اما یک سطل کرم کوچک ساده یکی از نیروهای محرک زندگی و سلامتی در خانه ماست البته وقتی کار درست باشد.... و اما امروز به شما یاد می دهیم چطور کار را بدرستی پیش ببرید.
از این به بعد، به جای دفع در سطل آشغال، خرده های غذای شما می توانند با تبدیل به چیز معجزه گر دارای ارزش افزوده شوند: طلای سیاه! آن ها در این حال، فضله کرم هم نامیده می شوند.
فضله کرم چیست؟
فضله های کرم، ورمی کمپوست آکا، مواد آلی کود تولید شده توسط کرم ها هستند. italicاگر بخواهیم رک حرف بزنیم، آن ها مدفوع کرم ها می باشند.italic عمومی ترین نوع کرم های مورد استفاده در کمپوست سازی آیزنیا فوئتیدا می باشد که با نام عمومی وول خورنده های قرمز معرف حضور خاص و عام است. همچنانکه آن ها خرده های غذایی آلی، هرس های باغی و بستر( در زیر در باره آن توضیح بیشتری داده خواهد شد) را در سطل و ظرف کرم می خورند، آن ها یک غنی کننده بهینه خاک را مدفوع می کنند. شاید، حتی بهترین غنی کننده خاک!
چیزی بهتر از یک مشت گنده خوب از فضولات کرم وجود ندارد. همچنانکه در پست " ساخت خاک ارگانیک کامل" گفته شده است، این فضله های نهایی کرم به جدیدترین بستر عالی ما اضافه شده اند. تعداد کمی از رفقای کرمی هم به بستر معرفی می شوند.
فضله های کرمی شامل مواد مغذی فوق العاده قابل دسترس زیستی  تغلیظ شده حاصل از موادی هستند که بدوا تغذیه کرده اند. اگرچه مواد مغذی تغلیظ شده تر هستند، فضله های کرمی خیلی ملو هستند و نمی توانند همانند کودهای حیوانی دیگر گیاهان را بسوزانند. این به خاطر این است که موادی که از بدن کرم ها می گذرند یک غشای موکوسی پیدا می کنند که فضله ها را تبدیل به گرانول هایی بارورکننده و کامل با قابلیت رهایش خیلی آرام می سازد. میکروب های مفید و باکتری ها هم در حین گذر مواد خام از بدن کرم ها حضور به هم می رسانند. اگر شما در باره ساختار خاک کامل ارگانیک خوانده باشید، می دانید که چقدر میکروب های مفید در شبکه غذایی خاک سالم مهم و موثر هستند.
وقتی فضله های کرم به خاک باغ اضافه می شوند، هوادهی خاک، زهکشی و نگهداری آب را ازدیاد می بخشند. فضله های کرم به جذب مواد مغذی توسط گیاه هم کمک کرده و علاوه بر آن کمک به رویش و جوانه زنی بذر می کنند. برخی از کرم‌ها به بسترهای باغ ما نیز ختم می‌شوند، که پس از آن دائماً خاک را مستقیماً در بستر می‌چرخانند، غنی می‌کنند و هوادهی می‌کنند. دانشگاه کرنل کرم ها را به عنوان italicافزودنی زنده خاکitalic می شناسد. کرم ها سرگرم کننده هستند و حتی می توانند با کاهش فلزات سنگین، اصلاح گر زیستی خاک آلوده باشند.

شما چه فکر می کنید؟ آیا آماده اید که کار را با جعبه یا سطل کرم آغاز کنید؟ پس، بزن بریم!
تامین کننده های سطل کرم
1-یک سطل
سطل ما چیز خیال پردازانه ای نیست!( معادل chickens for scale را یافته و به رایگان حامی ما شوید) سیستم های شسته رفته زیادی از برج های کرمی وجود دارند، ولی وفق تجربه طولانی مدت من از ورمی کمپوست، این آن چیزی است که مورد استفاده من بوده است: یک ظرف ذخیره وظیفه سنگین، با یک در. یک پلاستیک غیر شفاف انتخاب کنید؛ چون کرم ها تاریکی را دوست دارند. به علاوه، اطمینان داشته باشید که سقف( در بالایی) ظرف سوراخ ندارد و در اثر بارندگی باران داخل آن نمی شود. سطل را می توانید از مغازه ابزار فروشی محلی، انبار خانه یا جاهای مشابه جمع کنید.
"آیا کسی کرم گفت؟" نه پرنده! نه!
این ظرف،  35 گالنی است. ما از ظرف هایی به بزرگی 55 گالن و کوچکی 15 تا 25 گالن هم استفاده کرده ایم. شما آن اندازه ای را انتخاب کنید که به بهترین صورت برای شما کار می کند. ما بزودی در باره موقعیت و آب و هوا صحبت خواهیم کرد، اما اگر در جایی با شرایط آب و هوایی فوق العاده زندگی می کنید، من پیشنهاد سطلی را می کنم که از این بزرگتر نباشد. پس شما براحتی می توانید حرکت کرده و آن را در هر جایی که نیاز دارید ذخیره نمایید.
با استفاده از یک نوک مته یک چهارم اینچ، سوراخ های هوا در جوانب نزدیک بالا اضافه شدند. توجه کنید که هیچ سوراخی در کف حوضچه کرم وجود ندارد. خیلی از مردم در این باره سرگشته شده و می پرسند: "پس چطور زهکشی می شود؟"  خب! دو تا چیز وجود دارد.....یکی این است که اگر سوراخ ها را در کف اضافه کنید، کرم ها فرار می کنند.دومی این است که مادامی که سطل در شرایط رطوبتی و قوام مطلوب نگهداری شود نیاز به زهکش ندارد.
بعضی از سیستم های کرمی پیش ساخته دارای حوضچه زهکش هستند، ولی در نظر داشته باشید که مایع زهکش سطل، "چای کرم" یا "چای کمپوست" نیست.آن نشت حاصل از سطل کرمی بسیار مرطوب است. نشت نشانه بی هوازی بودن( عدم وجود هوا) است و نوعی نامطلوب بودن را بیان می کند.این نشت از لحاظ بیولوژیکی فعال نیست و اصلا به اندازه چای واقعی کمپوست مطلوب یا مفید نمی باشد.
نه؛ دوز بازی نکنید و به خودتان بوس و بغل ندهید.... این آن نوع سطل است که باید از آن اجتناب جویید. اگرچه سوراخ ها همانند آنچه که در حلقه بیرونی سطل است به نظر می رسند، مستقیما به داخل سطل منتج نمی شوند. برای ما آشکار شده است که در چنین حالتی، در مواقع بارندگی مقدار زیادی آب باران وارد سطل خواهد شد. سعی کنید در کاملا صلبی پیدا کنید که از اطراف بالا به طرف پایین تا می خورد.
2- یک موقعیت برای سطل شما
بطور ایده آل، سطل کرمی شما باید در Bموقعیت سایه دارB نگهداری شود و از نوسانات فوق العاده درجه حرارت حفاظت گردد. کرم های کمپوست وول خورنده قرمز در درجه حرارت های بین 55 تا 85 درجه فارنهایت بیشتری خوشحالی و فعالیت را دارند. خارج از این محدوده حرارتی، آن ها کند می شوند، کمتر می خورند و کمتر تولید مثل می کنند. این به معنای این است که در طی زمستان، شما ممکن است درجه حرارت را اندازه بگیرید و میزان تغذیه را تنظیم نمایید. شما از میزان زاد و ولد( نسبت به شرایط نرمال) خواهید کاست تا فعالیت های کاهش یافته را بسازید. در درجه حرارت های خیلی گرم و خیلی سرد، کرم ها ممکن است بمیرند.
درجه حرارت های انجماد زیر 35 درجه فارنهایت یا درجه حرارت های گرم بالای 95 درجه می توانند کرم ها را بکشند.
به خاطر داشته باشید که درجه حرارت های بیرونی الزاما همان درجه حرارت داخلی سطل نیستند. یک بستر خوب نگهداری شده کرمی با بستر سالم و پفی و فضله ها می توانند بطور طبیعی بافر باشند و حداقل تا گستره ای از آن ها را از نوسانات درجه حرارت محفوظ نگه دارند. اگر در باره درجه حرارت ها عصبی و نگران می باشید، من اکیدا بهتان توصیه می کنیم درجه حرارت سنج کمپوست داشته باشید تا بتوانید شرایط را کنترل نمایید. ما از یکی، هم برای سطل و جعبه کرم و هم توده کمپوست داغ، استفاده می کنیم.
کرم های ما، همانند ما، در آب و هوای معتدل و ملایم ساحل مرکزی کالیفرنیا فاسد شده اند. آن ها نگران فریز شدن یا سرخ شدن در اینجا نیستند. ما می توانیم جعبه کرم هایمان را با کمی مداخله در تمام طول سال در بیرون نگهداری نماییم. آن در جایی از حیاط ما کارگذاری شده که می تواند بخشی از نور فیلتر شده صبحگاهی و تمام سایه بعد از ظهر را بگیرد. هر چند، ما تجربه ورمی کمپوست را در شرایط آب و هوایی خیلی چالش بر انگیزتر هم داشته ایم.آن قطعا محتمل است!
سطل ها و جعبه های کرمی در زمستان

اگر یخ زدگی زمستانه زیر 35 درجه فارنهایت برای شما نرمال است، برنامه ریزی متناسب داشته باشید. آیا می توانید بطور دائمی تعیین موقعیت کرده و یا جعبه کرمی را به داخل یک گاراژ، سایه، رختشویخانه، یا دیگر فضاهای ذخیره انتقال دهید که به حفاظت آن ها از یخ زدگی کمک می کند؟ وقتی در پراویدنس، رود آیلند زندگی می‌کردیم، زمانی که من در دبیرستان تحصیل می‌کردم، سطل زباله ما در راهروی مشترک «سرپوشیده» خانه قدیمی ویکتوریایی‌مان که آپارتمان چند طبقه شده بود، زندگی می‌کرد. من فضای داخلی را در گیومه قرار دادم زیرا راهرو عایق بندی نشده بود، و گرم نمی شد؛ بنابراین آن لعنتی سرد بود. تقریباً به اندازه بیرون سرد بود و گاهی اوقات دمای آن تک رقمی می شد! ما سطل خود را در یک پتوی پشمی بزرگ پیچیدیم تا به عایق کاری آن کمک کنیم (پشم حتی بهتر است).
راه دیگر برای عایق بندی سطل های کرمی قرار دادن مالچ عمیق در داخل سطل و یک لایه مقوا و آنگاه یک مقدار زیادی برگ روی آن است. ما تماما در زمستان های رد آیلند فعال نبودیم، اما آن ها باقی ماندند. اینجا ما در طی اواسط زمستان، گاهگاهی شب های دهه سی را داریم و اغلب فراموش می کنیم از آن ها بطور کلی حفاظت کنیم. اگر چه آن ها مردان کوچک هستند

سطل های کرم در تابستان

در گرمای تابستان، حتما کرم ها را در نقطه سایه با هوادهی خوب نگه دارید. اگر بیرون به گونه دیوانه کننده ای داغ است،آیا می توانید سطل را به داخل آورده و آن را در موقعیت خنک تر قرار دهید؟ سطل کرم هایتان را دور از منابع گرمایش خانگی از قبیل دیوار داغ رو به جنوب نگه دارید.
اگر قادر نیستید سطل را به موقعیت خنک تر انتقال دهید، و ان در معرض دمای بیش از 95 درجه فارنهایت است، رویه های زیر می توانند به شما کمک کنند تا سطل کرمی را خنک تر نگه دارید:
بلوک ها یا قطعات یخ را در بالا نگه دارید
یک بطری یخ زده آب( پیچیده در روزنامه) را در زیر و داخل بستر قرار دهید.
برای رهایش مقداری گرما، سطل را مخلوط نموده و محتویات آن را نرمتر نمایید. سپس، ورق های مرطوب روزنامه، مقوا یا برزنت را روی پوشش بستر و کرم ها قرار دهید و در را برای مدتی رها و باز بگذارید.
همانطور که گفته شده است، ما سال ها جعبه کرم را نگهداری می کردیم؛ در حالی که در چیکو، سی آ زندگی می کردیم. آن جا در تابستان درجه حرارت مرتبا بالای 100 درجه فارنهایت بود و گاه به 110 هم می رسید. ما کرم ها را فقط یکبار در موج گرمای طولانی از دست دادیم. در دیگر زمان ها، بعضی ها مردند و برخی زنده ماندند. در نتیج، با بهبود آب و هوا جمعیت دوباره به حالت اول برگشت. در آن زمان، بسیاری از تکنیک های مداخله ای را که توضیح دادم انجام ندادم. من مشغول بودم، حواسم گرم دانشگاه بود و کرم ها خوب بودند. خیلی در باره آن ها استرس و نگرانی نداشتم. برای کمترین ناراحتی و نگرانی، بهتر این است که سطل را از ابتدا در مکانی با دمای متوسط نگه دارید. از آنجایی که چیکو خیلی داغ بود، بخشی که در کالج برای آن کار می‌کردم راحت‌ترین کار را پیدا کرد و من به سادگی یک سطل کرم را درست در دفتر نگه داشتم. این هم از لحاظ کنترل درجه حرارت کامل بود و هم دسترسی برای استفاده و نگهداری را راحت می نمود.

3- بستر

به مجرد اینکه موقعیت سطل یا جعبه خود را تعیین کردید، نیاز دارید که قبل از افزودن زائدات غذایی، با کمی چیز، بطور جزیی آن را پر کنید. " بستر" ماده ای حجیم در سطل و ظرف و جعبه است که هیچ نوع زائدات غذایی ندارد. برای آغاز تازه کردن سطل و ظرف و جعبه، ما از ترکیبی از روزنامه ریز ریز شده، لیف نارگیل مجددا هیدراته شده و مقداری خاک ماسه ای محلی حیاط استفاده کردیم. خاک افزودنی نیاز به ماسه مورد نیاز جهاز هاضمه کرم ها را دارد. اگر خاک رس دارید، من پیشنهاد می کنم که چند مشت خاک گلدان را در عوض آن مورد استفاده قرار دهید.
دیگر اختیارات بستر سازی شامل مقوای ریز ریز یا بریده شده، دفترچه تلفن های ریز ریز شده، بوریا، نی، برگ های خشک یا دیگر خرده کاغذها هستند.( هر چند ما معمولا سعی می کنیم از استفاده از کاغذ سفیدهای سفید شده پرهیز نماییم)
بستر "قهوه اِی" منبع کربن شماست که برای فرآیند کمپوست سازی ضروری می باشد.
ما یک کمپوست ساز قدیمی تر داشتیم که به آن کمپوست ساز جدید اضافه کردیم. ما برای هر دو از لیف نارگیل و روزنامه ریز ریز شده استفاده کرده ایم( و کمی خاک محلی)، اما نسبت ها متفاوت بوده اند. نیازی هم به دقت نیست! وقتی ما "قهوه ای ها" یا بستر را به سطل یا جعبه تثبیت شده اضافه می کنیم، همانند در طی تغذیه یا نگهداری، ما عموما برگ های خشک یا روزنامه ریز ریز شده اضافه می کنیم.
بستر اضافه می شود تا جعبه یا سطل کرم شروع به کار کند. به علاوه، همچنانکه بستر تجزیه می شود و توسط کرم ها تبدیل می گردد( آن ها بستر را هم می خورند!) باید بستر بیشتری افزوده گردد. در یک سطل کرمی تثبیت شده، بهترین کار این است که هر بار جعبه یا سطل را با خرده های غذایی تغذیه می کنید، یک مشت "قهوه ای" هم اضافه کنید. بستر یا قهوه ای ها کمک می کند تا نیتروژن بالاتر و یا محتویات رطوبتی سبزها، غذا یا زائدات سبز، واژگون شود. برای یک سطل یا جعبه سالم، ایجاد تعادل خوب ضروری است تا چسبناکی و غلظت رخ ندهد.بوی تند و زننده جعبه کرمی معمولا منتج از غذای زیاد، قهوه ای های خیلی کم، رطوبت خیلی زیاد، هوای خیلی کم است.

یادداشتی در باره استفاده از لیف نارگیل

لیف نارگیل یک انتخاب بستری خوب است. آن، نگهداری رطوبت عالی دارد و پف خوبی ایجاد می کند. قوام آن نیز کامل است. این ماده نسبتا تجزیه پذیر است و آماده است که مستقیما به باغ شما اضافه گردد؛ خواه از بدن کرم های شما رد شده باشد و خواه رد نشده باشد. لیف نارگیل یک پی اچ خنثی دارد که ایده آل جعبه کرمی است. در مقابل، تورب درست شده از خزه تا اندازه ای اسیدی است. کرم ها شرایط اسیدی را دوست ندارند.
اگر از لیف نارگیل استفاده می کنید، سعی نکنید موقع خیساندن آن، آب زیادی به آن بزنید. منظور من این است که شما نیاز دارید یک کم آب به آن اضافه کنید. اما هدف این است که در انتها یک بستر مرطوب و نه لجنی داشته باشید. مقداری آب افزوده و منتظر بمانید تا جذب شود. حسب نیاز آب اضافه کنید و به مرحله تخریب و مرطوب شدن برسید.
به عنوان مرجع، ما یک آجر 10 پوندی از لیف نارگیل ارگانیک را برای شروع داشتیم. من می دانستم که آن برای سطل 35 گالنی زیادی بزرگ است. پس من آن را با یک اره به دو نیم تقسیم کردم. به نظرم لیف نارگیل آجری را فقط در بسته های یک پوندی و یا 10 تا 11 پوندی می فروشند. پس شما می توانید کوچکترها را برداشته و یا آنطور که گفتم عمل نمایید.

مقدار نیاز به دقیق بودن ندارد. در زمان هایی ما کار بستر سازی را با مقادیر گوناگونی لیف نارگیل و کاغذ روزنامه آغاز کردیم. من توانسته ام کل آجر 10 پوندی را خیس کنم و مقداری را هم از جای دیگر تهیه کنم؛ مثل بستر باغ و یا دیگر محتویات. قبلا تجربه انجام این کار را داشته ام.

4- کرم ها

اکنون نوبت ضروری ترین( و مفرح ترین) بخش است... کرم ها! شما نیاز دارید که تعدادی کرم کمپوست را در اختیار بگیرید. عمومی ترین ها عبارت از ایزنیا فوئتیدا، وول خورنده های قرمز آکا، هستند. خیلی از مردم مزرعه کرمی عموم جیم را دوست دارند و جهت استفاده از کرم های آن، آن ها را بطور آن لاین سفارش می دهند. ما هم از چنین مردمانی هستیم. شما همچنین می توانید چک کرده و ببینید که آیا نزدیک مزرعه کرمی هستید و برای جمع آوری کرم فقط احتیاج به پیمودن مسیر کوتاهی دارید.

مقدار کرم ها برای شروع بستگی به اندازه سطلتان دارد. برای سطل به اندازه این مثال، 55 گالن، یا بزرگتر، من با حداقل 1000 تا 2000  کرم شروع کردم.( حدودا 1 تا 2 پوند) برای سطل های کوچکتر، می توانید با 500 تا 1000 تا شروع کنید. آنها تولید مثل می کنند و با گذر زمان، جمعیت ازدیاد حاصل می کند.  در شرایط درست، جمعیت کرمی در 90 روز دو برابر می شود. از طرف دیگر، بستر های باغی و سطل های کرمی تا اندازه ای محدود کننده خود هم هستند. آن ها جمعیت هایشان را هم تحت کنترل دارند و نگرانی بابت اینکه کرم ها "خیلی زیاد" شوند وجود ندارد.

واقعیت های بامزه کرم ها: آیا می دانستید که کرم ها 5 قلب دارند، نر ماده هستند و می توانند تا 13 سال زنده بمانند؟ ان ها می توانند در روز به اندازه وزن بدن غذا بخورند؟ در باره این ها فکر کنید.... گونه های زیادی نیستند که دارای این مشخصه ها باشند.
من کرم ها را دوست دارم!

افزودن کرم ها به سطل جدید

قبل از رسیدن کرم ها، باید بستر و سطل را آماده داشته باشید و منتظر بمانید تا با رسیدن کرم ها، این حشرات را مستقیما روی بستر بگذارید. همانند مای بعد از یک مسافرت یا پرواز طولانی، آن ها به مجرد رسیدن کمی بد عنق هستند و نیاز به چرت زدن و میان وعده فوری دارند.

به مجرد رسیدن، یک حفره کوچک در بستر نمناک حفاری کنید. مقداری غذا بصورت زیر اضافه کنید، کرم ها را بریزید و آن ها را با مقداری بستر پوشش دهید.

بعضی اوقات، یکی دو روز اول، این حشرات کوچک دوست دارند فرار از سطل را امتحان نمایند. نگران نباشید! این کاملا طبیعی است. آن ها کمی از محیط جدید خود دلخور هستند. برای کمک به خوگیری و خوشحالی آن ها، محیط باید بداند که کرم ها چه دوست دارند: سطح رطوبت درست سطل( نمناک و نه لجنی)، غذای کافی برای خوردن و تاریکی.

یک ترفند کمک کننده که از bفرار کرم هاb در یکی دو روز نخست پیشگیری می کند قرار دادن چند برگ روزنامه نمناک در بالای خاک تلنبار شده در داخل سطل است. مال ما بعضی وقت ها از اطراف در آویزان شده و بخشی از سطل کرمی را مدیریت می کنند. آن ها را به زیر روزنامه نمناک بر گردانید.

سریع به دو هفته می پریم. آیا کرم ها هنوز سعی دارند از سطل یا جعبه کرمی فرار کنند؟این نشانه این است که مشکلی در جعبه یا سطل وجود دارد. کمبود اکسیژن، غذای بسیار اسیدی، رطوبت بسیار بالا از میان این مشکلات هستند. هر چه باشد، آن ها از طریق پوست نفس می کشند.
همه را در زیر آن نگه دارید! حتی با این لایه روزنامه نمناک در بالا، ما هنوز خوشه های کرمی آویزان از ظرف را در صبح روز بعد از اضافه کردن آن ها دیدیم. بعد از دریافت خوراک جانانه تر، آن ها سر جایشان ماندند.
5- غذا

چطور سطل کرمی را تغذیه کنیم؟

شما سطل، بستر و کرم ها را گرفته اید. اکنون شما می توانید آغاز به تغذیه این بچه های کوچولوی گرسنه نمایید. کرم ها، باور کنید یا نکنید، بعضی اولویت ها را در توجه به غذاها دارند. به خاطر سلامتی کرم ها و سلامت ماندن سطل کمپوست، چیزهای ویژه نیاز دارند که کلا پرهیز شوند.

اینجا راهنمایی برای چگونگی تغذیه کرم ها وجود دارد:

بله! ما این ها را به عنوان غذا به کرم ها می دهیم

تقریبا همه خرده های غذا و میوه( هشدارهای کمی در فهرست "نه" وجود دارند)
هرس های نازک باغی
پوسته تخم مرغ؛ به ویژه آسیاب شده یا شکسته
دانه های قهوه مصرفی
برگ چای کیلویی مصرفی یا تی بگ ها( منگنه ها جدا شده باشند)
دور ریز استارتر خمیر ترش( در حد اعتدال، چون خیس و کدر است)
نه! ممنون. می گذریم
محصولات گوشتی یا لبنی
کود حیوانی
مرکبات( خیلی اسیدی، ما می خواهیم یک پی اچ خنثی با تعادل خوب داشته باشیم)
غذاهای فناوری شده
غذاهای کپکی و گندیده
غذاهای تند(ما متوجه شدیم که کرم های ما فلفل تند یا سبزی تربچه را نمی خورند... افراد عجیب و غریب)
مقادیر محدود از نان، پاستا یا دیگر غذاهای نشاسته دار

خوب توجه کردید.... کرم ها می دانند در رژیم غذایی دارای پایه گیاهی سالم چه خبر است.

چطور و کی به سطل کرمی غذا بدهیم

به خاطر داشته باشید که کرم ها می توانند در هر روز به اندازه وزن بدن غذا بخورند. این به معنای این است که از لحاظ تئوری اگر شما با یک پوند شروع کنید، می توانید روزی یک پوند زائدات غذایی به آن ها بدهید. اغلب مردم متوجه شده اند که، در عوض، bتغذیه هفتگی کرم هاb راحت تر است. بین غذادهی ها، زائدات غذایی را در یک bخمره کمپوستb ذخیره سازی نمایید. ما یک خمره کمپوست فولاد ضد زنگ در آشپزخانه در زیر سینک داریم، خرده ها را در طول هفته به آن اضافه می کنیم و هر یکشنبه آن ها را تغذیه می کنیم. خمره، فیلتر کربنی دارد. پس مگس های میوه را جذب نکرده و بو نمی دهد.

از افزودن غذا در هر هفته، محتویات سطل کرمی را به دقت مخلوط نموده و کرکی کنید ، ارزیابی کنید که چقدر هوا در هفته گذشته خورده اند و شرایط سطل را عموما چک کنید. وقتی غذا به سطل اضافه می کنید، یک حفره کوچک در بستر ایجاد کنید، غذا را بریزید و اطمینان یابید که بعد آن را پوشش داده اید. مجبور نیستید که غذا را در تکه های کوچکتر بریزید، اما با این کار سرعت تجزیه زیادتر می شود. من توصیه می کنم که تکه های بزرگ از مواد واقعا متراکم را برش دهید، مثل انتهای قلمبه کلم.
حدودا بعد از هر تغذیه یا هر غذا دادن به مقدار زیاد و یا مواجهه با نوعی رطوبت، ما یک مشت بستر تازه به زائدات غذایی می افزاییم. شما در طول زمان یاد خواهید گرفت که نسبت غذا به بستر را اندازه گیری و تنظیم نمایید. برای راحتی، ما همیشه یک سطل برگ خشک یا کاغذ روزنامه دم دست داریم.
غذا دادن به سطل کرم ساده است! یک حفره کوچک حفر کنید، غذا اضافه کنید، قهوه ای ها را در صورت نیاز بیفزایید و حفره را دوباره پر کنید.

چقدر غذا اضافه کنیم؟

من متذکر شدم که از لحاظ تئوری، کرم ها روزانه معادل وزن خود غذا می خورند. هرچند، این امر تحت شرایط و عملکرد بهینه صورت می گیرد. بعضی وقت ها آن ها کندتر هستند؛ مثل مواقعی که درجه حرارت گرمتر یا سردتر از شرایط نرمال می باشد.در طول زمان، شما خواهید دید که چقدر آن ها در هفته غذا می خورند و غذاها را وفق نیاز آن ها تنظیم خواهید کرد. اگر به تغذیه هفته قبل برگردید و ببینید که غذایی باقی نمانده است، می توانید غذایی که به کرم ها می دهید را اضافه نمایید. یا، حتی یک میان وعده هفتگی اضافه کنید. هرچند، اگر توده غذای باقیمانده موجود باشد، شما باید مقیاس را برگردانید و به آن ها هر هفته مقدار غذای کمتری بدهید.
سطل را دارای اضافه غذا نکنید. ( به معنی اینکه بیشتر از غذایی که کرم ها در هفته می توانند بخورند، غذادهی نکنید) این یک نکته کلیدی است که باعث می شود سطل کرم ها تبدیل به علفزار چسبنده نشود. اگر مقدار غذا بیش از میزانی که آن ها می توانند سریعا تجزیه کنند باشد، غذا شروع به فاسد شدن کرده و به شدت خیس می شود. به جای خوب ها، قارچ ها و میکروب های نامطبوع بوجود آمده و شرایط بی هوازی می گردد...آه! اینکه بوی زباله تر لندفیل است که شما سفارش داده اید
کلید دیگری که نه تنها باعث می شود سطل کرم ها بوی گوارا بدهد، بلکه موجب می گردد شما یک سطل بیولوژیکی سالم و فعال داشته باشید هوادهی درست و رطوبت دهی به اندازه است.

6- هوا و رطوبت

یک سطل کرمی سالم و خوشحال باید همیشه تا اندازه ای مرطوب باشد، اما هرگز نباید لجنی باشد. یک راه ساده برای به خاطر آوردن این است:  قوام ایده آل به اندازه یک اسفنج چلانده شده است. کرم ها نیاز به هوا دارند، چون از طریق پوست تنفس می کنند. قبل از اضافه کردن بستر یا غذای جدید، بستر را در هر هفته چرخانده و خلل و فرج دار نمایید تا توده های بزرگ شکسته شده و هوا داخل شود. میکروب های مفید هم از محیط های هوازی لذت می برند. اگر سطل کرمی شما لجنی و چسبنده به نظر بیاید، آن را با روزنامه ریز ریز شده تر، مقوای پاره شده، دیگر مواد قهوه ای تازه در کل سطل به هم بزنید تا کمک به جذب رطوبت گردد.
از طرف دیگر، هدف داشتن یک سطل خشک نیست. حدودا باید تعادلی موجود باشد. اگر سطل کرمی واقعا خشک به نظر برسد، با آب پاش یا شلنگ، بطور مختصر، کار آب پاشی را به سامان برسانید.ولی ساده حرکت کنید اول مقدار کمی آب بدهید و بعد کار به هم زنی و ارزیابی را صورت دهید. اگر لازم باشد، دوباره آب بیشتر اضافه کنید. شما همیشه می توانید حسب نیاز آب بیشتری بیفزایید، اما خیلی سخت است بستر فوق العاده مرطوب را خشک نمایید.

ما تمام عناصر مورد نیاز کلیدی شما را پوشش داده ایم تا شما بتوانید یک سطل کرمی ساده مورد نیاز را درست کرده و از آن نگهداری نمایید. من مطمئن هستم شما کنجکاو هستید.... پس در باره خود کمپوست چه؟

چطور فضله های کرم را برداشت کنیم؟

به مجرد اینکه سطل را درست کرده و چند ماه آن را راه اندازی نمودید، می توانید برداشت مقادیر کوچکی از کمپوست نهایی، فضله های کرم، را صورت دهید. در گذر زمان، شما می توانید مقادیر بیشتر و بیشتر برداشت کنید، چون جمعیت های کرمی رشد می کنند و محتویات سطل را تبدیل می نمایند.

پس از برداشت، با سرند خود ساخته ساده، فضله های کرم را الک کرده و به یک کود خوب نرم ریز دست پیدا کنید.

بطور مختصر، اینجا ساده ترین راه برداشت فضله های کرمی از سطل کرمی را، همانطور که ما کردیم، آورده ایم. دو هفته قبل از اینکه بخواهید فضله ها را بردارید، تمام مواد را بطور نسبتا یکدست در سراسر سطل بگسترانید. بعد کرم ها را در یک طرف دور سطل برای دو هفته تغذیه نمایید. اغلب کرم ها برای خوردن به آن طرف مهاجرت می کنند. در زمانی که به نظر می رسد آن ها مهاجرت کرده اند، شما قادر خواهید بود با پیمانه ای کمپوست/ فضله را از سمت مخالف بردارید، بی آنکه کرم های خیلی زیادی را برداشت نمایید.

تا جایی که ممکن است کرم های زیادی را در سطل نگه دارید، اما اگر تعدادی از کرم ها شما را دور زده و سر از باغ در آوردند، خیلی هم خوب است! آن ها در یک سفارش کوتاه، ساکنین مفید باغ خواهند بود. کرم های باغ، در محل، هوادهی، تغذیه و بهبود خاک شما را استمرار می بخشند. آن ها باغ شما را درخشان می کنند.