walden-pond

comtobe



هوادهی
ارگانیزم های هوازی برای زنده ماندن نیاز به تنفس هوا دارند. هوادهی در LINKکمپوست سازیLINK هوادهی درجه حرارت بالا مورد نیاز است تا تجزیه سریع بی بو را فراهم آورد. هوادهی همچنین در کاهش رطوبت بالای محتویات مواد اولیه کمپوست موثر است. چندین تکنیک مختلف هوادهی وجود دارند که می توانند مورد استفاده قرار گیرند. هنگامی که کمپوست سازی به صورت پشته ای انجام می شود، چرخانیدن مواد رایج ترین روش هوادهی است. چرخانیدن دستی توده ها یا واحدها عمومی ترین روش مورد استفاده برای بهره برداری باغداری های کوچک است. چرخانیدن مکانیکی یا هوادهی توده های ایستا با سیستم هوای فشرده عمومی ترین روش مورد استفاده برای شهرهای بزرگ یا بهره برداری های تجاری می باشد.

مهمترین ملاحظه در چرخانیدن کمپوست، جدا از هوادهی، اطمینان از این است که مواد بیرونی به داخل توده واحد راه یابند و در معرض درجات حرارتی بالای مرکزی قرار گیرند. در چرخانیدن دستی با چنگال، این امر می تواند به سهولت انجام شود. برای ویندروها و توده های بالای زمین، مواد لایه های بیرونی می توانند در داخل توده های جدید جای گیرند. برای توده های استاتیکی با سیستم هوادهی مصنوعی، کمپوست طبیعی یا یک پوشش فیزیکی می تواند روی مواد کمپوست قرار گیرد و با عایق سازی آن درجه حرارت های خیلی بالایی را تولید نماید. حجم در طی فرآیند کمپوست سازی کم می شود. اگر دوره های کمپوست سازی طولانی مورد استفاده قرار گیرد، در نهایت با چرخش جزیی، توده ها و ویندروزها می توانند ترکیب شوند.

تواتر چرخش یا کل تعداد چرخش ها اساسا توسط محتویات رطوبت و نوع مواد تعیین می شود. رطوبت، مهمترین است. رطوبت بالا باعث کاهش فضای منافذ موجود برای هوا و همچنین کاهش استحکام ساختاری مواد می شود. این امر باعث فشردگی بیشتر و فضای بینابینی یا خالی کمتری برای هوا در توده می شود. موادی که نسبت C:N بالایی دارند ممکن است به اندازه موادی که به طور فعال و سریع‌تر تجزیه می‌شوند مجبور نباشند هوادهی شوند.

aer p1 0518

مطالعات در دانشگاه کالیفرنیا دلالت بر این دارد که چرخانیدن در فواصل نسبتا مکرر در طی نخستین 10 تا 15 روز کمپوست سازی تقریبا به اندازه همان تعداد چرخش در زمان طولانیتر، درجه تثبیت را فراهم می آورد. هوادهی بیشتر در مراحل اولیه تجزیه باعث تشدید فعالیت میکروارگانیسم ها، کوتاه شدن دوره تجزیه فعال و در نتیجه کاهش زمان و مساحت زمین مورد نیاز برای کمپوست می شود.

در دسترس بودن هوا نه تنها تابعی از فرکانس چرخش، بلکه همچنین میزان رطوبت و ساختار مواد است. . نیاز هوا برای فعالیت بیولوژیکی به در دسترس بودن مواد مغذی در مواد اولیه بستگی دارد (به عنوان مثال، یک ماده با نسبت C:N بسیار بالا نمی تواند جمعیت بیولوژیکی زیادی را پشتیبانی کند) لذا، تعیین حداقل فرکانس چرخش یا تعداد چرخش برای انواع شرایط مختلف غیرممکن است. مطالعات بر روی کمپوست زباله های مخلوط (چمنزار و درختان، و مقادیر قابل توجهی کاغذ و زباله های قابل احتراق) در دانشگاه کالیفرنیا نشان داد که برنامه چرخانیدن زیر برای اجازه دادن به تجزیه سریع کافی است.

اگر محتویات رطوبت زیر 70 درصد است، اولین چرخش باید حدود روز سوم انجام شود. بعد از آن، واحد را تقریبا بصورت زیر در روز دهم یا دوازدهم چرخش دهید:

1- رطوبت 60 تا 70 درصد: چرخش در فواصل دو روز؛ تعداد تقریبی چرخش 4 تا 5
2- رطوبت 40 تا 60 درصد: چرخش در فواصل 3 روز؛ تعداد تقریبی چرخش 3 تا 4
3- رطوبت زیر 40 درصد: آب اضافه کنید

اگر محتویات اولیه مواد بیش از 70 درصد رطوبت داشته باشد، باید هر روز چرخش داده شود تا محتویات رطوبت به کمتر از 70 درصد برسد. سپس، جدول بالا باید مورد پیگیری قرار گیرد.

این جدول چرخش اجازه تجزیه سریع در درجه حرارت های ترموفیلیک را می دهد. چرخش های کمتر تولید تجزیه سریع نمی کنند، اما ممکن است برای ممانعت از ایجاد شرایط بی هوازی و تولید بو کافی باشند.

وقتی کمپوست قبل از استفاده ذخیره می شود، انتقال آن به یک پشته گاهی وقت ها می تواند به عنوان آخرین چرخش عمل کند. باید متذکر شد که هر چند جدول بالای برای زباله های مخلوط تشریح شده است؛ در دیگر شرایط، چرخش های با تکرار کمتر هم ممکن است نتیجه رضایتبخشی در بر داشته باشند.

بهره برداران مجرب می توانند چرخش و آب مورد نیاز را تخمین بزنند. اگر موقع به هم زنی توده در جهت چرخش یا حفاری در آن به قصد بازرسی بوی بد شرایط بی هوازی یا گندیدگی به مشام برسد، چرخانیدن روزانه توده باید در دستور کار قرار گیرد تا بو حذف شود. بی توجه به احتمالاتی که شرایط بی هوازی توده را شکل داده اند، تحت یک جدول زمانی روزانه که چرخش که رطوبت را کاهش داده و هوادهی را فراهم می آورد، اوضاع بهبود یافته و به شرایط قبل باز می گردد. بعضی اوقات برای کنترل روزانه مگس، چرخش روزانه مورد نیاز است. افت درجه حرارت در طی 7 تا 10 روز نخست کمپوست سازی نشانه خوبی مبنی بر اینکه هوادهی لازم است می باشد.

چرخش روزانه رشد قارچ ها و اکتینومایست ها را متوقف می کند. در توده هایی که روزانه چرخش داده می شوند، این ارگانیزم ها فقط بصورت اسپور توسعه می یابند؛ در حالی که در توده هایی که 2 تا 3 روز بدون آشفتگی و به هم زنی باقی می مانند، آن ها تشکیل یک لایه مستمر و ضخیم را می دهند که در حدود 4 روز به ماکزیمم ضخامت می رسد. برخی ترجیح می دهند یک توده گرم یا گرما دوست را برای چند هفته مدیریت کنند، سپس چرخاندن توده را متوقف کنند و به ارگانیسم های مزوفیل اجازه دهند که رشد قارچ ها و اکتینومیست ها را تشویق کنند. قارچ ها و اکتینومایست ها بهترین تجزیه کنندگان مواد چوبی از قبیل خاک اره یا شاخه ها هستند. اکتینومایست ها کاری می کنند که کمپوست بوی خاک بدهد؛ بویی شبیه کف جنگل.

بطور خلاصه؛ از شرایط بی هوازی اجتناب کنید، درجه حرارت ها را بالا نگه دارید، مگس ها را کنترل کنید و بدانید این ها معیارهای مهمی هستند که درجه هوازی بودن را تعیین می کنند.