انچه در این صفحه خواهید دید:
کمپوست سازی چیست؟
چرا در خانه کمپوست درست کنیم؟
اختیارات کمپوست سازی در خانه
کمپوست سازی در حیاط پشتی
محتویات کمپوست سازی
به توده کمپوست حیاط پشتی چه چیزی می شود ریخت؟
چه چیز را در توده کمپوست حیاط پشتی نریزیم؟
گام های کمپوست سازی حیاط پشتی
دور سازی جونده ها
کمپوست سازی کرمی( ورمی کمپوست)
مزایای استفاده از کمپوست نهایی
کمپوست سازی چیست؟
کمپوست سازی یک تجزیه بیولوژیکی هوازی( نیازمند اکسیژن) مواد آلی است که توسط میکروارگانیزم ها انجام می شود. مواد آلی( دارای پایه کربن) شامل هرس های چمن، شاخه ها و ترکه ها و بریده های درختان و باغ، خرده های غذایی هستند( البته خرده های غذایی بیشتر بخش ازته مواد قابل کمپوست شدن را تشکیل می دهند؛ مترجم) محصول نهایی کمپوست است؛ یک الحاقیه پایدار بیولوژیکی خاک که می تواند در جهت ایجاد خاک سالم و فراهم کردن مواد مغذی برای گیاهان مورد استفاده قرار گیرد. میکروارگانیزم ها از مواد افزوده شده به توده کمپوست در طی کمپوست سازی تغذیه می کنند. آن ها از کربن و ازت( نیتروژن) برای رشد و تولید مثل، از اکسیژن هوا برای تنفس و از آب برای هضم مواد استفاده می کنند( به جمله آخر خوب دقت کنید. در مقالات فراوانی که ترجمه کرده ام ندیده ام عبارتی تا این اندازه خوب و مختصر نقش عناصر چهار گانه کربن، ازت، آب و اکسیژن را در فرآیند کمپوست سازی توضیح دهد)
شما می توانید کمپوست را در خانه و با استفاده از خرده های آشپزخانه و برگ خشک گیاهان و مواد چوبی حیاط تهیه کنید( اصلا این دنگ و فنگ ها را ندارد. در بوکاشی کارها ساده تر از این ها جلو می رود؛ مترجم)
چرا در خانه کمپوست درست کنیم؟
کمپوست سازی راهی طبیعی برای بازیافت است.( بازیافت، همانطور که از نامش پیداست، دوباره یافتن اجزای مفید چیزهای دور ریخته شده است؛ مترجم) کمپوست سازی از قویترین عملیاتی است که انجام می گیرد تا زباله کم شود و خاک سالم تولید گردد. با تبدیل خرده های غذایی و ترکه و شاخه درخت و گیاه باغ و باغچه و حیاط به کمپوست، ما زائدات جاری را به الحاقیه و افزودنی خاک مفید و دارای ارزش اضافی تبدیل می کنیم و از آن برای حفاظت محیط زیست و ایجاد جوانع تاب آور استفاده می کنیم.( شاید این روزها اصطلاح تاب آوری را زیاد شنیده باشید؛ مترجم)
کمپوست سازی یک راه همه فن حریف برای بازیافت خرده های غذایی و برگ و شاخه گل و گیاه باغ و باغچه و حیاط که شما در طول سال در خانه تولید می کنید است و البته مدیریت زائدات به گونه تجدید شدنی تر!
شما حجم موادی که ممکن است به گونه دیگر در لند فیل ها دفن شوند و یا در زباله سوزها سوزانده شوند، برگ ها و هرس های چمن و ترکه و شاخه های باغی و حیاط و خرده های غذایی، را کاهش می دهید و از اینکه گازهای خطرناک گلخانه ای به اتمسفر بروند ممانعت به عمل می آورید.( باورتان می شود!)
کمپوست سازی کوشش، تجهیزات، هزینه و تخصص حد اقلی دارد و می تواند سرگرم کننده باشد.
شما با تولید الحاقیه خاک با کیفیت رایگان، پول ذخیره می کنید؛ چون استفاده از آفت کش ها و کودها را کم می کنید.
شما می توانید از کمپوست برای ساخت خاک سالمتر، جلوگیری از فرسایش خاک، ذخیره آب، بهبود رشد گیاه در باغچه و حیاط استفاده نمایید.
اختیارات برای کمپوست سازی در خانه
راههای مختلفی برای کمپوست سازی خانگی هستند:
کمپوست سازی حیاط پشتی
ورمی کمپوست( کمپوست سازی کرمی)
اگر فضا برای کمپوست سازی ندارید، مشارکت با شهرداری محلی یا برنامه کمپوست سازی اجتماعی را مد نظر قرار دهید که ممکن است خرده های غذایی شما را جمع کنند و یا موقعیت طراحی شده ای را به شما پیشنهاد دهند که پسماند خود را می توانید در آنجا بریزید.
اگر در محله شما کمپوست سازی نیست، شروع به برنامه کمپوست سازی کنید و یا یکی از اعضای جامعه ای بشوید که می خواهد در شهر یا محله چنین کاری را کلید بزند.
توجه: تجهیزات پیش فرآیندی خانگی حجم و وزن خرده های غذایی را با آسیاب کردن و آبگیری آن ها کم می کنند. هرچند، این تجهیزات کمپوست تولید نمی کنند اما ترکیب خرده های غذایی خشک شده ای می سازند که می تواند به سیستم کمپوست سازی اضافه شود. ( در خانه یا برنامه جمع آوری)
کمپوست سازی در حیاط پشتی
محتویات کمپوست سازی
محتویات کمپوست سازی شامل یک تعادل مناسب از مواد زیر است:
مواد غنی از کربن( قهوه ای ها)
مواد غنی از نیتروژن( سبزها)
آب( رطوبت)
هوا( اکسیژن)
به توده کمپوست حیاط پشتی چه اضافه کنیم؟
مواد غنی از ازت( سبزها)
خرده های میوه و سبزی
هرس های چمن
تفاله های قهوه و فیلترهای کاغذ
تی بگ های کاغذی( بدون منگنه)
پوست تخم مرغ( شکسته و خرد شده)
مواد غنی از کربن(قهوه ای ها)
برگ های خشک
ساقه ها و ترکه های گیاهی
کاغذ ریز ریز شده( بی رنگ و غیر گلاسه) و کیسه های قهوه ای ریز ریز شده
مقوای ریز ریز شده( بدون پوشش مومی، نوار یا چسب)
تراشه های چوب پردازش نشده
آنچه که باید در ورود به توده حیاط پشتی مورد صرف نظر و اجتناب قرار گیرند:
مواد
گوشت، ماهی و استخوان*#
پنیر و محصولات لبنی*#
دنبه، چربی و روغن*#
غذای پخته( مقادیر کوچک بی مورد هستند)*#
کیسه های قابل کمپوست شدن و وسایل سرویس های غذای دارای قابلیت کمپوست شدن#
گیاهان و علف های تحت علف کش قرار گرفته
علف هرزهای مهاجم و علف هرزهای بذر دار
گیاهان بیمار و گیاهان آفت دار
چوب رنگی یا پردازش شده
فضولات حیوان خانگی و ادرار گربه
پشم و کرک خشک کن ها
کاغذ گلاسه
برچسب های محصول
*این غذاها می توانند حیوانات را جذب کنند.
#توده های کمپوست ساز حیاط پشتی عموما آن اندازه درجه حرارت پیدا نمی کنند که کاملا این مواد را تجزیه کنند. این مواد می توانند در تجهیزات کمپوست سازی تجاری کمپوست شوند. اول تجهیزات ویژه ای که آن ها را می پذیرند چک کنید.
گام های کمپوست سازی حیاط پشتی
1- تعیین کنید که چطور می خواهید سبزها و قهوه ای ها را جمع آوری کرده و ذخیره سازی نمایید.
خرده های سبزی و میوه را در ظرف در بسته و در روی پیشخوان آشپزخانه، زیر سینک، یا یخچال و فریزر جمع آوری کرده و ذخیره سازی نمایید. برای قهوه ای ها، برای منابع پایدار برگ ها، شاخ و برگ، ترکه ها و یا دیگر مواد غنی از کربن( برای میکس کردن با خرده های غذایی) مکانی را در بیرون در نظر بگیرید.
2- فضایی را برای توده کمپوست در نظر بگیرید و یک سطل بخرید یا بسازید
فضایی را در حیاط برای توده کمپوست در نظر بگیرید که در تمام طول سال قابل دسترسی بوده و زهکشی خوب داشته باشد. آن را در برابر مانع و حصار قرار ندهید و در نزدیکی، منبع آب داشته باشید. کمپوست در سایه و آفتاب خراب می شود. بعد، یک نوع سطل برای توده کمپوست انتخاب کنید. سطل ها می توانند از موادی از قبیل سیم، چوب، آجر سیمانی درست شوند. آن ها می توانند بسته و بشکه یا کمپوستر دوار باشند.
3- محتویات کمپوست سازی را آماده کنید
قبل از اضافه کردن سبزها و قهوه ای ها، آن ها را تا جایی که ممکن است به قطعات و اندازه های کوچکتر خرد کنید. ( از جمله چوب بلال، ساقه بروکلی و دیگر خرده های غذایی سفت) این کمک می کند تا توده کمپوست سریعتر تجزیه شود.
4- چطور توده کمپوست درست کنیم؟
کار را با یک لایه 4 تا 6 اینچی از قهوه ای های حجیم همانند ترکه ها و خرده های چوب آغاز کنید. این لایه مایعات اضافی را جذب می کند، توده را مرتفع می کند و به هوا اجازه می دهد تا در پایه توده گردش نماید. سپس سبزها و قهوه ای ها را همانند لازانیا لایه بندی کنید. اگر نیاز است، با کمی آب رطوبت مناسب برای توده ایجاد کنید.
با ایجاد نسبت های درست توده کمپوست برای میکروارگانیزم ها که در کمپوست موجود هستند کربن، ازت، اکسیژن و رطوبتی که نیاز دارند تا مواد را به کمپوست نهایی تجزیه کنند فراهم کنید.
وقتی قهوه ای ها و سبزها را به توده اضافه می کنید، باید حجم قهوه ای ها( همانند برگ های خشک) دست کم دو تا 3 برابر حجم سبزها( مانند خرده های غذا) باشد. همیشه مطمئن باشید که خرده های غذا با 4 تا 8 اینچ برگ خشک( یا دیگر قهوه ای ها) پوشش داده شده اند.
هوا و آب از دیگر محتویات کلیدی توده کمپوست شما هستند. برای اطمینان از چرخش هوا، قهوه ای های کافی اضافه کرده و کمپوست را گاهگاهی بچرخانید. برای نگهداری رطوبت در توده، اطمینان یابید که مواد مرکب قوام اسفنج خیس شده را دارند.
5- نگهداری توده کمپوست
همچنانکه مواد توده کمپوست شروع به تجزیه می کنند درجه حرارت توده، به ویژه در مرکز، شروع به بالا رفتن می کند. یک توده حیاط پشتی، اگر خوب نگهداری شود، می تواند به درجه حرارت های 130 تا 160 درجه فارنهایت برسد. درجه حرارت های بالا کمک به کاهش حضور پاتوژن ها و بذر علف های هرز می کند.
چرخاندن و اختلاط توده، که گاه به گاه انجام می شود، سرعت فرآیند تجزیه توده و هوادهی آن را زیاد می کند. برای چرخاندن توده و کشاندن مواد بیرونی به داخل از چنگک باغبانی استفاده کنید.
توده کمپوست خود را از لحاظ رطوبت، بو و حرارت پایش کرده و تنظیمات مورد نیاز را انجام دهید:
1- اگر توده زیادی خشک است، فعالیت توده بسیار کم یا متوقف شده است. به توده رطوبت داده و یا آن را بچرخانید. ( به تذکر بالا در مورد نگهداری رطوبت در توده توجه نمایید)
2- اگر توده بوی بد دارد، ممکن است زیادی مرطوب ( خیس) بوده و یا نیاز به هوادهی بیشتر داشته باشد. قهوه ای ها/ مواد خشک بیشتری به توده اضافه کرده و توده را بچرخانید.
3- اگر توده به اندازه کافی گرم نیست، سبزها را مخلوط کنید و توده را بچرخانید.
6- کمپوست نهایی را برداشت کنید
وقتی کمپوست نهایی شما بعد از اختلاط گرمتر نمی شود و وقتی خرده های قابل رویت وجود ندارد، اجازه دهید که توده برای دست کم دو هفته دیگر بماند تا فرآیند تکمیل شود. شما می توانید قدیمی ترین کمپوست را در ته توده قرار دهید تا برای رسیدن در فضایی جداگانه قرار گیرد و یا افزودن مواد به توده را متوقف سازید. بعد از رسیدن، توده شما اندازه ای حدودا یک سوم اندازه اولیه خواهد داشت.
کمپوست در توده خوب نگهداری شده می رسد و در مدت 3 تا 5 ماه آماده استفاده می گردد. با رها سازی بدون مراقبت، یک توده ممکن است برای تجزیه به یکسال زمان احتیاج داشته باشد. کمپوست نهایی بوی خاک داده و ترد و شکننده، نرم و تیره است. اغلب، اما نه همیشه، موادی که داخل توده کمپوست می شوند تجزیه می شوند.
کمپوست نهایی را غربال کنید تا مواد تجزیه نشده ای از قبیل ترکه ها، هسته میوه، پوست تخم مرغ و برچسب و پلاستیک محصولات جدا شوند. ( شما می توانید از غربال خانگی با سیم کشی های یک چهارم اینچی استفاده کنید) هسته ها، پوست تخم مرغ و ... که بالای غربال می مانند می توانند به توده فعال بازگشت داده شده و یا وارد توده جدید شوند.
اجتناب از جونده ها
توده های کمپوست خانگی دارای ساخت و نگهداری و بهره برداری خوب نباید جاذب جونده ها و آفات باشند.
اگر از سطل استفاده می کنید، مهم است که سطل را با یک در و یک کف تجهیز نمایید. هیچ سوراخ و شکاف با اندازه بیش از یک چهارم اینچ نباید در سطل وجود داشته باشد.
نسبت مناسب مواد توده را رعایت کنید: دو یا سه قسمت مواد غنی از کربن( قهوه ای ها) به یک قسمت مواد غنی از نیتروژن( سبزها)
پوشش را فراموش نکنید و خرده های غذا را در توده دفن کنید.
گوشت، لبنیات و غذاهای چرب به توده اضافه نکنید.
کمپوست کرمی( ورمی کمپوست)
کمپوست کرمی، ورمی کمپوست، یک روش دیگر کمپوست سازی است که شما می توانید در خانه انجام دهید. فضای کوچکی می گیرد، مواد ساده و ارزان هستند و می تواند در داخل یا بیرون انجام شود. شما نیاز به سطل یا ظرف، مواد بستری، کرم و خرده های غذا دارید. اگر سطل کرمی شما خوب نگهداری شود، نباید بو داده و یا آفت جلب کند. محصول نهایی ورمی کمپوست است که یک الحاقیه خاک می باشد.
گام های ورمی کمپوست سازی
1- درست کردن یا خرید یک سطل کرمی
شما می توانید یک سطل کرمی بخرید و یا از چوب پردازش نشده و یا سطل های ذخیره پلاستیکی یکی بسازید. سطل باید دارای یک در محکم فیت شونده و رنگ تاریک باشد و نور به آن نتابد. اگر از ظروف ذخیره پلاستیکی استفاده کنید، سوراخ های هوا را در اطراف جوانب بالاتر یک سطل و نزدیک در ایجاد کنید و همینطور سوراخ های زهکشی را در کف همان سطل درست کنید. سطل دارای سوراخ های حفاری شده را داخل سطل دیگر بگذارید. ( کف سطل هر مایعی را می گیرد که از سطل بالایی زهکشی می شود.)
2- انتخاب یک فضا برای سطل کرمی
شما می توانید سطل کرمی را در داخل( مثلا زیر سینک، در گنجه یا زیر زمین) و یا بیرون و در سایه بگذارید. اگر سطل شما بیرون است( گاراژ، سایبان، ایوان، حیاط خلوت، بالکن آپارتمان) سطل را با آستر، بوریا یا دیگر مواد عایق کنید تا گرما در طی ماه های سرد حفظ شود. شما باید درجه حرارت را بین 59 و 77 درجه فارنهایت حفظ کنید، هر چند اگر حد اقل 4 اینچ بستر داشته باشید کرم ها می توانند در درجه حرارت های بین 32 و 95 درجه فارنهایت هم زنده باقی بمانند.
3- مواد برای سطل شما
1- کرم ها- از میان 9000 گونه کرم خاکی فقط 7 گونه مناسب ورمی کمپوست هستند. یکی از آن ها که بیشتر مورد استفاده است وول خورنده قرمز یا ایزنیا فوئتیدا است. ضروری است که فقط از گونه های مناسب استفاده شود. از کرم هایی که ممکن است در بیرون پیدا شوند و یا به عنوان طعمه قلاب ماهیگیری استفاده می شوند و قابلیت خرید در بازار را دارند استفاده نکنید. کار را با یک پوند کرم که 1000 تایی می شود آغاز کنید. آن ها را از پرورش دهنده بخرید و یا از یک جایی در همسایگی که سطل ورمی کمپوست دارد و می تواند مقداری را به شما بدهد.
2- بستر- روزنامه غیر گلاسه بریده یا ریز ریز شده، کاغذ اداری، مقوا، برگ های خشک و خیساندن مواد بستری برای 10 دقیقه. آن را جوری بچلانید که مثل اسفنج مرطوب شود. آن را در سطل خود قرار داده و پف دار نمایید. نصف سطل را با بستر مرطوب بپوشانید و یک مشت خاک بپاشید.
3- غذا- شما می توانید کرم های خود را با اغلب خرده های میوه و سبزی، تفاله های قهوه و فیلترهای کاغذی، پوست تخم مرغ شکسته، تی بگ های کاغذی بدون منگنه تغذیه نمایید. از مرکبات و غذاهای بوداری مثل سیر و پیاز، گوشت، محصولات لبنی، غذاهای چرب، استخوان ها و فضولات حیوان خانگی اجتناب کنید. برای اجازه دادن به تجزیه بهتر، خرده ها را قبل از اضافه کردن به سطل به قطعات کوچکتر برش دهید.
4- شروع به کار کنید و کرم ها را غذا بدهید.
کرم ها را در بالای بستر سطل بگذارید. به مجرد اینکه کرم ها در سطل جایگزین شدند، مقداری خرده غذا به سطح بستر اضافه کنید. هر زمان که خرده های غذا را اضافه می کنید، مطمئن باشید که آن ها را با دو اینچ بستر پوشش می دهید. افزودن مقدار مناسب مواد و پوشاندن آن ها مهم است. کرم ها در هر روز حدود 25 درصد وزن خود غذا می خورند. از انجا که کرم ها سریع تکثیر می شوند، شما می توانید مقدار تغذیه آن ها را افزایش دهید. قبل از اضافه کردن غذای بیشتر، مطمئن باشید که قبلی ها خورده شده اند.
5- ورمی کمپوست خود را برداشت کرده و مورد استفاده قرار دهید.
بعد از 3 تا 6 ماه، می توانید ورمی کمپوست یا فضله های کرمی که در ته سطل کرمی جمع شده اند را برداشت نمایید. ورمی کمپوست نیاز به رسیده شدن( درمان) ندارد و شما می توانید بلافاصله از ورمی کمپوست استفاده کرده و یا آن را برای آینده ذخیره نمایید.
مزایای استفاده از کمپوست نهایی
شما می توانید کمپوست را به بسترهای گل و سبزی، باکس های پنجره، گلدان های باغی اضافه کنید؛ در 3 بستر تجمیع کنید؛ برای گیاهان داخلی با خاک گلدان مخلوط کنید؛ در حیاط روی خاک بگسترانید.
کمپوست می تواند به عنوان الحاقیه خاک و یا مالچ استفاده شود. به عنوان الحاقیه خاک، دو تا 4 اینچ کمپوست را با 6 تا 9 اینچ خاک رویی مخلوط کنید. به عنوان مالچ، 2 تا 3 اینچ خاک را نرم کنید و یک لایه 3 اینچی کمپوست را به سطح اضافه کنید. چند اینچی هم از ساقه گیاه و تنه درخت فاصله بگیرید.
اضافه کردن کمپوست نهایی به خاک باعث می شود:
ساختمان و تندرستی خاک با افزودن مواد آلی بهبود یابد.
کمک می کند که خاک مواد مغذی و رطوبت را در خود نگه دارد.
ارگانیزم های مفید را به خاک جذب می کند و نیاز به آفت کش ها و کودها را کاهش می دهد.
پتانسیل سایش خاک را کاهش می دهد.
کربن خاک را مصادره می کند.
در برابر تاثیرات بلایای طبیعی مقاومت ایجاد می کند.
